Tagarchief: open relatie

Geen open relatie maar friends with benifits

Ik sta met onze oudste zoon in de keuken. Ik schil, snij en hak uien. Hij leunt tegen het aanrecht met een hand vol pinda’s.

‘Hoe is het eigenlijk met Ineke?’ vraag ik.
‘Prima.’ Onze zoon is kort van stof.
‘Jij wilde toch met haar?’
‘Neeeee’, klinkt het, zoals een nee alleen bij pubers kan klinken. De nee van je begrijpt er niks van.

‘Maar ik dacht…’
‘Ze is gewoon een goede vriendin, mam. Niets meer.’
‘Heeft ze al een vriendje?’ vraag ik met tranen in mijn ogen en ik moet lachen om het dramatische effect van de uien.
‘Een vriendje? Zij heeft meerdere vriendjes!’ Ik draai me verrast om.
‘Gaat ze daar ook mee naar bed?’
‘Soms.’
‘Soms?’
‘Yep. Een soort friends with benefits.’
Friends with benefits?’ Ik hoor nu zelf ook dat ik als een moeder klink.
‘Dat is heel normaal hoor’, zegt hij nonchalant met een mond vol pinda’s

Ik ben stomverbaasd. Vinden ze dit echt normaal? Zijn wij voor niets zo voorzichtig met onze open relatie?

Met een niets-aan-de-hand-gezicht legt hij uit dat Ineke zich nog niet wil binden. Ze heeft net een relatie achter de rug. Relatie: drie maanden verkering.

Ik moet slikken en ik ben onder de indruk van de vanzelfsprekendheid waarmee hij dit vertelt. De seksuele vrijheid van deze zestien- en zeventienjarigen.

Geen sletvrees. Acceptatie.

Ik kan het niet nalaten nog een laatste vraag te stellen: ‘En eh, haar ouders? Hebben die soms ook friends with benefits?’
‘Haar ouders?!?! Denk jij, dat de vader tegen de moeder ‘dag schat, veel plezier’ zegt, terwijl zij naar een andere man gaat? Pff, tuurlijk niet!’
Ik barst in lachen uit.
‘Het zou toch kunnen?’ vraag ik met een onschuldig lachje.
Open relatie bij jongeren

Ik ben gevraagd voor een interview door de jongerenwebsite Spunk. Ze willen met me praten over de voordelen van een open relatie. Als relatietherapeut heb ik nooit met jongeren te maken en ik was niet alleen stomverbaasd met dit verzoek, het bracht me ook in verwarring.

Hebben jongeren ook open relaties? En hoezo alleen de voordelen? Ik promoot geen open relaties. Ook niet bij jongeren. Of ging dit dieper?

Het zet me wel aan het denken. Eigenlijk vind ik dat jongeren zich eerst veilig moeten leren hechten en binden binnen één relatie, voordat ze aan twee of meer beginnen. Ik realiseer me dat dit best hypocriet overkomt. Een eenvoudige vraag van de blogger van Spunk en ik lig wakker in bed, geconfronteerd met mijn eigen dogma’s.

Seksualiteit in de puberteit

Als we het hebben over minder monogame fases in ons leven, dan hoort de puberteit daar voor veel mensen bij. Dat is altijd zo geweest. Pubers rommelen er lustig op los en voor grote groepen in onze maatschappij is dat prima, zolang het maar veilig is. Friends with benefits is een nieuwe variatie.

Uit een onderzoek onder zo’n 900 studenten – van Owen en Fincham uit 2009 – bleek dat 54,3% van de mannen en 42,9% van de vrouwen aangaf weleens in een friends with benefitsrelatie te zitten. De positieve ervaringen waren groter dan de negatieve. Als definitie voor friends with benefits hanteren ze: een mix van vriendschap met fysieke intimiteit, zonder dat ze die persoon als hun vaste partner zagen.

Voordelen van friends with benefits

De voordelen die werden genoemd, bestonden vooral uit het seksueel experimenteren binnen een veilige en vertrouwde context van vriendschap. Een ander voordeel was dat je op feestjes aantrekkelijker werd gevonden, dan wanneer je helemaal singel was. Met andere woorden: de kans om alsnog je vaste partner tegen te komen werd vergroot in het gezelschap van een friend with benefit. Want blijkbaar is dat door de eeuwen heen niet veranderd: de zoektocht van een adolescent naar een levenspartner, om samen kinderen mee te krijgen en kinderen groot te brengen.

Nadelen van friends with benefits

Nadelen werden vooral genoemd aan de relationele kant, wanneer één van de twee toch de behoefte kreeg aan een vastere relatie. Mannen hadden meer, vaker en langer wisselende contacten. Vrouwen waren hier wat terughoudender in. Bij vrouwen ontstond de seks met een vriend vooral als er drank in het spel was, met als extra nadeel dat de veilige seks op dat moment vaak ook vergeten werd.

Ook bij volwassenen merk je een periode van friends with benefits. Vaak bij mensen die net gescheiden zijn, die geen zin hebben om zich gelijk weer te binden, maar wel behoefte hebben aan de intimiteit.

Seriële monogamie

Onze cultuur verandert. Het seksuele relatiepatroon van adolescenten wordt in de gangbare literatuur nog aangeduid met de ‘seriële monogamie’ (opeenvolgende monogame relaties). Er wordt expliciet aangegeven hoe belangrijk het is dat jongeren verschillende ervaringen opdoen, mits er geen sprake is van dwang. Blijven hangen aan je eerste liefje zou ervoor zorgen dat onvoldoende de eigen wensen, grenzen en mogelijkheden ontdekt worden op relationeel en seksueel gebied.

Wie wel bij de eerste verkering blijft, zou daardoor een achterstand oplopen, die door kan werken in het latere seksuele leven. Maar ik merk in de praktijk dat het allemaal niet zo star is. Niet alle pubers volgen het patroon van seriële monogamie. Ze experimenteren ook zonder de noodzaak van een vaste partner. Friends with Benefits dus.

En er zijn genoeg volwassenen met high school sweethearts – zoals mijn man en ik – die weer op latere leeftijd experimenteren. Met alle rust, zelfvertrouwen en ervaring die er dan juist is.

Voordat ik naar bed ga, loop ik nog even een rondje langs onze pubers. Even een praatje. Een fijne afsluiting van de dag. Bij onze oudste zoon zit ik op de rand van zijn bed.

‘Nog even over Ineke…’
Zoon rolt even met zijn ogen. Heb je háár weer.
‘Had ze het idee dat het werkte, friends with benefits?’
Hij schudt zijn hoofd.
‘Nee. Ze merkte dat er altijd wel iemand was die méér wilde.’

Hij laat me weer versteld staan van de openheid waarmee deze groep jongeren over hun ervaringen praat en de wijsheid die hier in zit.

Cultuur verandert. Ook in relaties en seksualiteit.

Merken jullie dat ook? Zo ja, op welke manier valt het jullie op? Ben heel benieuwd naar jullie ervaringen.

Rhea Darens

EFT-relatietherapeut

Condoomschroom, soa’s en risicogroepen

Seksueel overdraagbare aandoeningen oftewel: soa’s. Daar waar pubers juist uitblinken in preventief gedrag  – waarschijnlijk door de goede voorlichting die er wordt gegeven – worden herintredende dertigers en veertigers juist als een risicogroep gezien.

We zitten in de auto en ik bekijk mijn toekomstige minnaar van opzij. Mijn man en ik hebben nog maar net onze relatie geopend. Niet alleen onze relatie maar een hele wereld gaat voor me open. Vanaf nu mag ik vrijen met mijn minnaar. Het idee is spannend, leuk en opwindend. Maar ook anders, nieuw en eng. Met mijn man heb ik het al uitvoerig gehad over veilig vrijen. Met die leukerd naast me nog niet.

‘Dus nu gaat het gebeuren, schatje!’ Mijn minnaar glundert achter het stuur. Ik knik en realiseer me dat ik een beetje lauw reageer. Condooms. Ik hoop dat hij erover begint.
‘Vind je het spannend?’ Ik voel zijn hand op mijn been, hij geeft een zacht kneepje in mijn knie. Spannend? Dat is nog zacht uitgedrukt. Na 23 jaar ga ik voor het eerst met een andere man naar bed. Ik vind het doodeng. ‘Een beetje’, antwoord ik timide.

Bij een verkeerslicht staan we stil en hij kijkt me aan. ‘Wat vind je precies spannend?’, vraagt hij inlevend.
‘Dat jij niet over voorbehoedsmiddelen begint. Nu moet ik het doen.’ Hij barst in lachen uit.
‘Ik ben gesteriliseerd’, zegt hij. Hij weet heel goed dat het me daar niet om gaat.
‘Ik wil ook graag dat we ons allebei laten testen.’ Het is eruit.
‘Ik heb een hekel aan condooms’, zegt hij met zijn blik strak op de weg gericht.

‘En ik heb een hekel aan geslachtsziekten.’

Alle romantiek is verdwenen, het loopt niet zoals ik het had verwacht. Ik vind het gênant en moeilijk. En dit soort gesprekken voeren onze onervaren pubers wél?

‘Ik zou me kapot schamen als mijn man straks zijn minnares moet bellen, omdat ze waarschijnlijk iets opgelopen heeft door jou,’ zeg ik met wat meer lef tegen mijn heel-misschien-wordt-hij-toch-niet-mijn- minnaar.

‘Dat zal niet gebeuren want ik heb niets. Ik heb in mijn 20-jarige huwelijk nooit een geslachtsziekte gehad en daarna heb ik niet meer met een andere vrouw gevreeën. Jij wordt de eerste’, zegt hij zacht en lijmend.

Ik ben niet ongevoelig voor zijn blik en woorden, maar ik krabbel niet terug. Ik ben niet alleen verantwoordelijk voor mezelf, ook voor anderen.

Hij draait zijn hoofd naar me toe. ‘Wil je dat ik een test doe?’
Ik knik. ‘Ik zal hem ook doen. En als er niets uitkomt, wil ik nog steeds met condoom vrijen.’ Zo, ook dat is eruit.
Er zijn drie risicogroepen als het gaat om soa’s:

  1. Allochtonen
  2. Laagopgeleide jongeren
  3. En verrassend genoeg: herintredende dertigers en veertigers.

Opmerkelijk: als ik de cijfers naast elkaar leg, betekent dit dat de puberende kinderen van nu blijkbaar beter effectief en preventief gedrag vertonen, dan hun ‘herintredende’ ouders.

Bij open relaties gaat het met name om deze laatste groep, vandaar dat ik hier dieper op in ga.

Herintredende dertigers en veertigers

Het gaat gaat hierbij om een groep die na een langdurige relatie weer gaat daten. Vrouwen stoppen na het verbreken van hun relatie vaak met de pil en vergeten dit in de hartstocht van het moment met een nieuwe vlam. Mannen zijn vanuit hun vaste relatie vaak gewend dat hun vrouw voor het voorbehoedsmiddel zorgt, in de vorm van de pil of een spiraal (of de man is zelf gesteriliseerd) en vergeten evengoed aan een voorbehoedmiddel te denken.

Het automatisme uit de vaste relatie moet vervangen worden door anticiperend gedrag en onderhandeling met een nieuwe, al dan niet incidentele partner. Je merkt dat volwassenen hierin dezelfde problemen ervaren als de startende jongeren. En het hangt sterk van de communicatieve vaardigheden af, hoe het onderhandelingsproces verloopt.

Daarnaast speelt er ook nog zoiets als condoomschroom. Zelfs als mensen zich van te voren voornemen om een condoom te gebruiken, wordt het vaak niet gebruikt vanwege de onderbreking bij het vrijen en omdat het condoom storend zou zijn voor het gevoel. Misschien is dit ook zo. Misschien is een condoom minder fijn, minder romantisch en is het gedoe.

Maar dat geldt ook voor genitale wratjes.

Alle soa’s op een rijtje met hun complicaties

Soa’s zijn op te delen in drie groepen schrijft L.Gijs in zijn boek Seksuologie:

  1. Bacteriele infecties (deze zijn met antibiotica te bestrijden). Denk hierbij aan
    1. Chlamydia: Vaak geen of milde symptomen (afscheiding, ontsteking, enige irritaties).
      Voornaamste complicatie: Onvruchtbaarheid (vrouwen), ontsteking bijbal (mannen)
    2. Gonorroe: Symptomen zijn afscheiding, ontstekingen (genitaal, anaal, oraal); bij vrouwen zijn er vaak geen klachten.
      Voornaamste complicatie: Onvruchtbaarheid (vrouwen), ontsteking bijbal (mannen)
    3. Syfilis: Begint met een pijnloos zweertje, later koorts, hoofd-en spierpijn, uitslag, zweren
      Voornaamste complicatie: Aantasting van het zenuwstelsel, hart en bloedvaten; infectie foetus
  2. Virale infecties (deze zijn vaak niet te genezen)
    1. Herpes genitalis: Blaasjes, soms pijnlijk
      Voornaamste complicatie: Infectie foetus; complicatie zwangerschap.
      De cosmetische complicatie wordt hier niet genoemd,
      maar google even op afbeeldingen en je weet heel zeker dat je dit niet met terugkerende regelmaat wilt hebben!
    2. Hepatitis B: Vaak geen klachten; vermoeid, lusteloos, misselijk, buikpijn, acute leverontsteking.
      Voornaamste complicatie: Geelzucht, leverkanker en dood als gevolg van acute leverontsteking.
    3. Genitale wratten (HPV-virus): wratten, genitaal, anaal, soms inwendig en soms niet zichtbaar; laesies; vaak geen symptomen.
      Voornaamste complicatie: Bepaalde typen HPV-virus veroorzaken baarmoederhalskanker
      Ook hier geldt: mocht jullie gesprek over condooms wat stroef gaan
      : google even op afbeeldingen.
    4. HIV: Vermindering van de weerstand, waardoor infecties kunnen optreden
      Voornaamste complicatie: AIDS
  3. Aandoeningen die niet door een virus of bacterie worden veroorzaakt
    1. Schaamluis
    2. Schurft: veroorzaakt door parasieten
    3. Candida: een schimmelinfectie

Hoe goed het ook is om je regelmatig te laten testen op soa’s, zeker als er veel wisselende contacten zijn, besef dat niet al deze soa’s met een test worden afgevangen. Op Herpes of op het HPV-virus kan bijvoorbeeld niet getest worden, maar je draagt het wel je leven lang mee. Ook als jij er geen last van hebt – zoals bijvoorbeeld bij het HPV-virus – kun je wel drager zijn en dit virus doorgeven zonder dat je het weet. Neem dus je verantwoordelijkheid, houd je (open) relatie veilig en gebruik een condoom.

Mocht er onverhoopt toch een soa opduiken, schroom dan niet: geef het direct door. Aan alle betrokkenen.

‘Dus jij wil dat je gesteriliseerde minnaar met een condoom gaat vrijen. Weet je zeker dat dat genoeg is?’
Ik schiet in de lach.
‘Ik had me een opwindend ritje voorgesteld met jou.’ Hij trekt een overdreven teleurgesteld gezicht. Ik voel me opgelucht.

Ik streel zijn nek, ruik aan zijn bloes, kus de binnenkant van zijn hand, die ik weer op mijn knie leg. Mijn andere hand zit in mijn jaszak en omklemt een condoom.

Wie van jullie heeft weleens een soa gehad? Durf je anoniem je reactie bij deze blog te plaatsen? En hoe ging bij jullie het gesprek over voorbehoedsmiddelen? Laat je horen. Deel je ervaringen met je medelezers. Het helpt. Ook als het niet goed ging.

Rhea Darens

EFT-relatietherapeut

Seksuele schaamte

De zon schijnt volop. Het is warm en een beetje broeierig. Ik ben net lekker ingesmeerd en we hebben nog de hele dag. Loom lig ik op mijn handdoek om me heen te kijken. Mijn blik blijft steken bij een ouder echtpaar dat een paar meter bij ons vandaan ligt. Gluren op een naaktstrand, dat mag natuurlijk niet. Maar ik doe het lekker toch.

De vrouw is vroeger, denk ik, een schoonheid geweest, met volle borsten en een slank lichaam. Eigenlijk is ze nog steeds mooi maar de natuur is onverbiddelijk: haar borsten wijzen naar beneden en haar huid is slap. Zelfs haar buik rust als een zakje op haar venusheuvel. Ik kijk naar mijn eigen buik en span gelijk mijn spieren aan.

‘Schaam jij je weleens?’
‘Altijd’, bromt mijn man. Hij moet tegen de zon in kijken om me te zien.
‘En bij mij? Schaam je je weleens bij mij?’
‘Nooit.’
‘En bij je minnaressen?’
‘Soms’, mompelt hij.

Mijn aandacht wordt weer door het oudere stel getrokken. Ze lopen hand in hand naar het water. Ze plagen elkaar met wat spetters en dan duikt hij het water in. Als ze even later terugkomen bij hun handdoeken, zoent hij haar vol op haar mond. Vol, lang en hartstochtelijk en zonder schaamte. Gefascineerd zit ik te kijken en ik besef me ineens dat dit is wat ik wil: op dezelfde manier oud worden zoals zij.

‘En jij? Schaam jij je weleens bij hem?’ Ik schrik van mijn man en voel me betrapt.
‘Soms.’
‘Wanneer dan?’ Mijn man vindt dit duidelijk een leuk gesprekje.
‘Voor dit hier.’ Ik pak een buikplooi tussen duim en wijsvinger. ‘Soms hangt er zo’n rol over mijn broek.’
Ik twijfel even of ik door moet gaan en vervolg mijn verhaal. ‘Laatst streelde hij over mijn buik en voelde die buikplooi. Toen zei hij heel lief geeft niet hoor. Maar juist daardoor gaf het wel.’
‘Ik zeg altijd lekker zacht’, zegt mijn man terwijl hij zich voorover buigt om mijn buik te kussen.

Ik weet dat hij zich er niet druk om maakt hoe ik eruit zie en dat geeft me een vrij gevoel. Toch is mijn schaamte pas echt verdwenen toen wij onze relatie openden. Maar de eerste keer dat we met een ander naar bed gingen, was er wél schaamte en onzekerheid naar de ander.

Waar schamen mensen zich tijdens de seks voor en wat kun je doen om je schaamte te verminderen?

In de top vijf van seksuele schaamte bij mannen en vrouwen staan:

  1. Naakt wel of niet aantrekkelijk gevonden worden
  2. Seksuele prestaties
  3. Met moeite klaarkomen (man)/ niet vochtig genoeg zijn (vrouw)
  4. Niet lekker ruiken
  5. Winden laten, zowel bij mannen als vrouwen, hoewel bij vrouwen een vaginale wind als extra gênant wordt gezien

Vrouwen noch mannen zijn vrij van schaamte. Iedereen kan zich schamen in meer of mindere mate. Schaamte hangt samen met ons collectief bewustzijn. Het komt voort uit een diepe onzekerheid over wat hoort en wat niet hoort, mag en niet mag.

Schaamte doet een aanslag op het Zelf, waarin het zelfbeeld, de sociale connectie, en het gevoel van controle bedreigd worden. K. Jessica van Vliet heeft hier onderzoek naar gedaan en er een artikel over geschreven: ‘Shame and Resilience in Adulthood: A Grounded Theory Study’. Dit is in 2008 gepubliceerd in Journal of Counseling Psychology.

Van Vliet geeft aan dat voor het omgaan met schaamte het belangrijk is om het zelfbeeld weer opnieuw op te bouwen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de volgende 5 stappen:

Verbinden:

  • Vind bondgenoten.
  • Onderneem dingen met anderen.
  • Praat met anderen.
  • Ga in therapie.
  • Of verbind je met een hogere macht.

In mijn geval ging ik het gesprek aan met mijn minnaar.
‘Hoe bedoel je, geeft niet hoor?’ Mijn minnaar had meteen door dat hij van een brede autoweg ineens op een smal paadje langs het ravijn was beland. Voorzichtig ging hij het gesprek met me aan. Het werd een goed gesprek. Een goed gesprek verbindt. Altijd.

Heroriënteren:

  • Verschuif prioriteiten (ik kan me de hele tijd op mijn buikje richten, ik kan me ook op die van hem richten :-).
  • Focus je op het positieve. Kijk niet alleen naar je tekortkomingen, maar ook naar waar je sterk in bent.
  • Verbeter jezelf. Beweeg meer, eet gezonder, mediteer eens wat meer.
  • Onderzoek of je de situaties waarin jij je schaamt kan veranderen of kan vermijden.
  • Onderneem actie. Als je je bijvoorbeeld schaamt om iets dat je bij iemand hebt gedaan, kijk of je het weer goed kan maken en doe dat dan ook.

Accepteren:

  • Accepteer de situatie: Ik word ouder. Mijn lichaam wordt ouder. Ik zal nu ik de overgang nader ook toenemen in gewicht.
  • Onderzoek je gevoelens: Dit maakt me normaal niet zoveel uit maar tijdens de seks kan dit me onzeker maken en dat vind ik jammer. Dat wil ik niet.
  • Uit je gevoelens: Dit deed ik bij mijn minnaar.

Begrijpen:

  • Begrijp de externe factoren die jouw schaamte veroorzaken. Natuurlijk ligt een deel bij jezelf. Maar je mag ook gerust een deel buiten jezelf leggen.
  • Onderzoek bij jezelf hoe het komt dat je je zo schaamde.
  • Neem afstand van de schaamte. Je bent je schaamte niet.
  • Creëer betekenis. Ik heb zelf altijd veel aan deze laatste. De opmerking van mijn minnaar en mijn reactie erop, maakten me tegelijkertijd ook bewust wat ik belangrijk vond en hoe ik in het leven wil staan.

Verzet:

  • Verzet je tegen negatieve oordelen. Niet alleen van anderen, maar ook van jezelf.
  • Kom op voor jezelf.
  • Daag anderen uit. Een mooie vorm van uitdagen is bijvoorbeeld de documentaire Beperkt Houdbaar van Sunny Bergman.

Het oudere echtpaar naast ons pakt hun spullen in. Zij draagt een lange fleurige jurk, met een split aan de zijkant en de soepele stof danst om haar lichaam. Maar het is niet haar uiterlijk dat haar zo mooi maakt. Het is vooral haar houding. Dit is een vrouw die durft te genieten. Zonder schaamte.

Ervaren jullie weleens schaamte als het gaat om seks? Wat heeft heel goed geholpen om hiermee om te gaan? En wat hielp zeker niet? Ik ben erg benieuwd naar jullie reactie.

Groeten,

Rhea Darens

EFT-relatietherapeut

EFT

Emotionally Focussed Therapie (EFT) is een model voor relatietherapie.

De grondlegger hiervan is de Canadese hoogleraar in de klinische psychologie Dr. Sue Johnson. Ze heeft hierbij gebruik gemaakt van de hechtingstheorie van Bowlby, die gericht is op hechtingsgedrag tussen ouders en kinderen. Deze theorie heeft ze vertaald naar hechtingsgedrag voor stellen.

EFT helpt stellen om meer verbonden te zijn. Het doel is het begrijpen van de emoties die aan (niet gewenst) gedrag ten grondslag liggen. Emoties zijn hierin het doel en het middel tot verandering. Uiteindelijk leidt dit  tot een veranderd gedrag. Een nieuw hechtingsgedrag, waardoor stellen zich op een dieper niveau veilig en verbonden voelen.

Dit geldt zowel bij:

  • monogame relaties, die een fase kunnen hebben waarbij ze elkaar ontgroeid zijn
  • relaties waarin is vreemdgegaan en het vertrouwen hersteld moet worden
  • bij stellen die ervoor kiezen om hun relatie te openen.

Om wat dieper in te gaan op open relaties:
Bij het openen van je relatie kun je te maken krijgen met een toename van emoties. Mooie zoals blijdschap, trots, verwondering. Maar ook emoties die je misschien liever niet wil zien. Emoties zoals jaloezie, angst, schuld of schaamte. Deze laatste emoties kunnen een bron worden van ruzies. Ruzies die meestal ontstaan omdat één van de partners een verlies van verbondenheid ervaart. Binnen EFT worden deze ruzies onder de loep genomen, er wordt onderzocht hoe deze patronen in ruzies lopen, welke emoties hieraan ten grondslag liggen, en ook hoe op een dieper niveau vaak onbedoeld pijnpunten worden geraakt. Op het moment dat helder wordt hoe deze patronen verlopen, is het ook mogelijk deze te doorbreken en nieuwe patronen er voor terug te plaatsen. Nieuwe patronen die beter aansluiten bij de behoefte van elke partner en daarmee de veilige verbinding in de relatie herstellen.

Volwassen partners zijn emotioneel afhankelijk van elkaar voor hun levensgeluk. Dit staat soms haaks op de gedachte dat we allemaal individuen zijn, die in staat horen te zijn onafhankelijk te staan in het leven. Emotionele afhankelijkheid is echter geen zwakte en hoeft ook niet hoeft te betekenen dat je niet voor jezelf kunt zorgen. Integendeel, wie zeker is van de liefde van zijn of haar partner, gaat met een geruster gevoel de wereld in.

EFT is een wetenschappelijk beproefde methode met een groot slagingspercentage. Ik werk veel met stellen waar een ander in het spel is, hetzij stiekem zoals bij vreemdgaan, hetzij open, zoals bij een open relatie. Ik richt me hierbij op de vaste relatie en het herstellen en bevorderen van de veiligheid tussen hun. Het is aan het stel, voor welke relatievorm ze vervolgens kiezen.

Grenzen stellen en grenzen verleggen in een open relatie

Als mijn man uit bad stapt, geef ik hem zijn handdoek en een tandenborstel aan. Ik volg zijn bewegingen via de spiegel.

‘Ik ga met Pi naar een parenclub,’ zeg ik. Zijn tandenborstel blijft zweven in de lucht.
‘Een parenclub?’
‘Ik ga daar mijn visitekaartjes neerleggen. Voor mijn relatietherapie.’ Hij draait zich naar me om en kijkt me vol ongeloof aan.
‘Alsof die mensen daarop zitten te wachten. Die komen voor een leuke opwindende avond. Toch niet voor de kaartjes van een relatietherapeut?’
‘Het is wel mijn doelgroep, die daar zit.’ Hij poetst weer verder. Het is duidelijk dat hij er iets van vindt.
‘Wat is er?’
‘Ik vind het maar niets.’
‘Ik ga er alleen kaartjes neerleggen. Niet om iets te doen!’
‘Nee, maar al die mánnen die daar komen, die zijn daar wel om iets te doen.’
‘Dus…? Ik wil me wel professioneel opstellen.’ Ik zie aan zijn blik dat ik hem niet overtuig. ‘Ik krijg trouwens altijd een beeld van groezelige mannen, als ik aan een parenclub denk’, voeg ik eraan toe.

Ik weet dat ik bevooroordeeld ben en óók daarom wil ik eens gaan kijken. Maar niet alleen.

‘Groezelige mannen?’ vraagt mijn man, ‘welnee, ze hebben daar een deurbeleid.’
Ik schiet in de lach. ‘Een deurbeleid?’ Ik probeer me er een voorstelling van te maken. ‘En wat voor mannen komen daar dan wel?’
‘Alleen maar mooie slanke mannen, met een fors geschapen geslacht.’ We schieten nu allebei in de lach.
‘Oké, oké, ik overdrijf nu. Maar M. (een ex-minnares) is er weleens geweest. Het is een vleeskeuring en er komen alleen lekkere mensen binnen.’ Dat ik daar binnenkom, staat voor hem blijkbaar buiten kijf. Dat vat ik dan maar op als een compliment.
‘Ik ben niet gauw verliefd. Dat weet je.’
‘Nee, maar die mannen misschien wel.’ Ha, dáár zit de angel. Hij is niet bang dat ik iemand leuk vind, hij heeft er moeite mee als andere mannen mij leuk vinden. Bij mij werkt het juist omgekeerd.
‘Maar goed,’ gaat hij verder, ‘we hebben een open relatie en ik date zelf doorlopend met andere vrouwen, dus dan kan ik daar eigenlijk niets van zeggen.’

Hier heeft hij het mis.

Ongeschreven regels in een (open) relatie

In veel monogame relaties is het een ongeschreven regel dat je als vrouw niet alleen met een andere man afspreekt. Tenzij die man een homo is, maar er zijn zelfs mannen die daar moeite mee hebben. Omgekeerd kunnen vrouwen ook moeite hebben als hun man met een goede vriendin of (vrouwelijke) collega afspreekt. Dat heeft alles te maken met een gevoel van onveiligheid.

In een open relatie is dit niet anders. Ook hier ontstaat vaak een gevoel van onveiligheid als de partner aan het daten is. Laten we dit voor het gemak externe (on)veiligheid noemen. Dat is een normale menselijke reactie. Je kunt hier mee leren omgaan, door de veiligheid binnen je relatie (de interne veiligheid) te vergroten.

In het boek ‘Bang voor Boos’ schrijft Henk Galenkamp over veiligheid op school. Veel van wat hij beschrijft herken ik als het gaat om veiligheid binnen een (open) relatie, zoals de twee manieren die hij aangeeft om de veiligheid in een groep te vergroten. Ik heb ze hieronder vertaald naar een open relatie:

Er zijn er twee manieren om veiligheid in een open relatie te vergroten:

  1. Ervoor zorgen dat de betrokkenen elkaar (en zichzelf) beter leren kennen
  2. Duidelijke grenzen stellen aan gedrag dat wel en niet toegestaan wordt.

Betrokkenen in een open relatie kunnen elkaar direct of indirect leren kennen. Ik heb door onze open relatie mijn man bijvoorbeeld beter leren kennen en begrijpen en hij mij. Door hem heb ik ook zijn minnaressen leren kennen, ook al heb ik de meesten nooit ontmoet. Via hun leerde ik mezelf en mijn man nog beter kennen. En het is waar: door iemand echt goed te leren kennen, ontstaat er vertrouwen, begrip en een gevoel van veiligheid.

Vier soorten grenzen

Binnen een open relatie is het belangrijk duidelijke grenzen te stellen. Volgens Nina Brown, schrijfster van o.a. Children of the Self-Absorbed, zijn er vier soorten persoonlijke grenzen:

  1. Zachte grenzen: mensen met zachte grenzen praten gedrag van anderen vaak goed, zelfs als het hen schaadt. Veel vrouwen doen dit.
  2. Sponzige grenzen: een combinatie van zachte en rigide grenzen. Zie je vaak bij onzekere mensen.
  3. Rigide grenzen: de mensen zijn fysiek en emotioneel vaak ontoegankelijk. Vaak gaat het om mensen die mishandeld zijn.
  4. Flexibele grenzen: dit is ideaal. Mensen met flexibele grenzen bepalen wat ze wel en niet binnenlaten. Ze zijn niet gevoelig voor manipulatie en emotionele chantage.

Ik herken deze grenzen allemaal bij mezelf. Als ik overvallen word door iets waar ik niet op voorbereid ben, kan ik zachte grenzen stellen. Ben ik in paniek dan wordt mijn grens rigide. Kritiek (altijd lastig en toch zo kostbaar) brengt me bij de sponzige grens. Maar meestal zit ik bij de flexibele grens. Ik doe het misschien niet eens zo slecht, toch is een open relatie voor mij een leerschool.

Ik heb pas écht grenzen leren stellen door onze open relatie. Door onze open relatie ontstond ineens zo veel vrijheid, maar we gingen óók steeds weer over elkaars grenzen heen. Het herstellen van de veiligheid is altijd onze eerste zorg.

Tips om grenzen te stellen:

  • Spreek je uit als een situatie niet veilig voelt. Ook als je het stom vindt van jezelf. Of als je weet dat er gedoe over ontstaat.
  • Neem het gevoel van onveiligheid van je partner serieus.
  • Maak afspraken. Ze zullen nooit de hele lading dekken, maar ze dragen wel bij aan het leren begrijpen van elkaar en ook aan het nemen van verantwoordelijkheid en het scheppen van vertrouwen.
  • In het begin kunnen de grenzen wat krap voelen. Blijkbaar is dit nodig. Hoe krapper de grenzen, hoe onveiliger iemand zich voelt of hoe onveiliger de relatie is. Oftewel hoe veilig ben jij? Onderzoek dit.
  • Accepteer dat in nieuwe situaties een periode van ‘terugval’ is.
  • Neem de tijd om te groeien in je open relatie.

Juist door grenzen te stellen, waren wij in staat om te groeien en onze grenzen ook weer stap voor stap te verleggen.

Mijn man heeft de handdoek om zijn middel geslagen en zit op de badrand.
‘Ik voel nu pas hoe het voor jou moet zijn, als ik met andere vrouwen date.’ Ik ben klaar met tandenpoetsen en merk dat hij me écht begrijpt. Het raakt me, want ik weet dat er moed voor nodig is om te zeggen dat je ergens moeite mee hebt. Zeker als je het zelf diep in je hart kinderachtig en bekrompen vindt. Ik weet namelijk dat hij zo denkt. Ik draai me naar hem toe en sla mijn armen om zijn middel.
‘Wil jij soms met mij naar de parenclub?’
‘Nee,’ zegt hij en hij trekt een gezicht, ‘maar dat wil niet zeggen dat jij niet kan gaan. Ik moet gewoon even wennen aan het idee, dat is alles.’

Ik moet nog een datum prikken voor ons parenclub- avondje en ik vind het erg spannend. Ga jij weleens naar een parenclub met je partner of minnaar? Zou je jullie ervaring hierover willen delen?

Wat voor grenzen stellen jullie in je relatie, waarbij je aangeeft ‘tot zover en niet verder’? Wanneer voelt het voor jou onveilig en hoe ga je ermee om. Ik ben meer dan blij met jullie reacties!

Rhea Darens
EFT-relatietherapeut

Afspraken maken in je (open) relatie

Afspraken maken in een (open) relatie

“We hebben altijd ruzie voordat ik wegga.” Mijn man is verdrietig. Ik besef dat hij gelijk heeft. Elke keer als hij naar zijn minnares gaat, is het raak. Ik zie het verband nu pas. In mijn ogen hadden we (lees ik) ook altijd een goede reden om ruzie te maken. Maar misschien zoek ik wel elke keer naar een excuus om ruzie te maken. Deze gedachte doet pijn.

“Vanaf nu zal ik geen ruzie meer maken op de dag voordat je naar je minnares gaat en ook niet op de dag zelf.” Mijn man kijkt me onderzoekend aan.
“Ik meen het!” Hij knikt.
“Dat weet ik.” Hij grijnst. Hij weet dat ik vrij strikt ben met afspraken.
“Maar wil jij dan op jouw beurt zorgen dat er geen ruzies zijn, als ik terugkom van mijn minnaar of als jij terugkomt van jou minnares?”
“Hoezo?”
“Nou, als ik terugkom, dan ben jij meestal afstandelijk, alsof je het vervelend vindt dat ik weg ben geweest. En als jij terugkomt van jouw minnares, ben je juist erg blij. Maar ook daarin is er afstand, alsof je die blijdschap probeert te verbergen. Deze afstandelijkheid maakt mij onzeker. Ik weet op zulke momenten niet of je dan nog wel van mij houdt.”
“Dat zal ik voor zorgen.” zegt hij.
“Makkie!” fluistert hij in mijn oor. Ik moet lachen.

Het maken van goede afspraken is nog niet zo eenvoudig. Vaak zijn er in het verleden al verschillende afspraken gemaakt en bij ruzies blijkt er altijd een afspraak te zijn die gebroken is. Daarmee kunnen afspraken gemakkelijk stokken worden om mee te slaan.

Aan de andere kant zorgen afspraken dat er wederzijds begrip komt voor de behoefte van de ander. Ze zorgen daarmee voor houvast en veiligheid.

Zo maak je goede afspraken:

  1. Maak eerst afzonderlijk van elkaar een lijstje met afspraken, zoals die voor jou het best zouden voelen.  Van welke afspraak zou bij wijze van spreken een last van je schouders vallen?
    Valkuil:
    * De afspraken door de ogen van je partner maken. Oftewel je afspraken zo maken, dat je weet dat je partner ze goed zal keuren. Je maakt de afspraken niet voor je partner. Je maakt de afspraken voor jezelf. Je maakt zodat jij je veilig, zeker en verbonden voelt in je relatie.
    * Je afspraak bij voorbaat al lager instellen, omdat je bang bent dat je ….. vul maar in: onredelijk, minderwaardig, kinderachtig, onzeker, lastig etc. wordt gevonden.
    Als je wil dat een ander je serieus neemt, zul je dat zelf ook moeten doen.
  2. Maak niet teveel afspraken. Een relatie is geen verzekeringspolis, waarin je alles dichttimmert. Houd het bij ongeveer 10 per persoon. Als het om het gedrag van je partner gaat, probeer het dan positief te verwoorden. Geef aan wat je wel wil, in plaats van wat je niet wil.
  3. Maak de afspraken concreet. Concrete afspraken herken je aan de spanning in je buik. Denk maar aan een elastiekje. Zou die slap blijven hangen, of juist gespannen zijn?
    We gaan vanaf nu gaan we beter ons best doen is een slap elastiekje.
    Vanaf nu is elke ruzie die wij hebben op de 2 dagen voordat je naar je minnares gaat, mijn schuld, mijn verantwoordelijkheid. Zo’n afspraak is al een stuk spannender.
  4. Leg jullie afspraken naast elkaar.
    * Kijk over welke afspraken jullie het allebei eens zijn en in mee kunnen gaan.
    * Wees vastberaden bij afspraken die voor jou van fundamenteel belang zijn.
    * Wees eerlijk of het je zal lukken je echt aan een afspraak kan houden.
  5. Uiteindelijk blijven die afspraken over, waar jullie niet uitkomen. Dean Pruitt, emeritus hoogleraar, deed veel onderzoek over onderhandelingen en conflicten binnen organisaties. In de relatietherapie gebruik ik het ook. Een relatie is wat dat betreft net een micro-organisatie.
    Belangrijk is dat jullie allebei vastberaden zijn over een punt dat voor jullie belangrijk is, maar dat je ook flexibel bent over de manier waarop het ingevuld wordt. Onderzoek wat de reden en het belang is waarom de afspraak voor de een zo belangrijk is, en waarom de ander er niet in mee kan gaan. Zou deze afspraak eventueel ook op een andere manier kunnen worden ingevuld?
  6. Schrijf de uitkomst van het overleg en de onderhandelingen op. Probeer ongeveer 15 afspraken over te houden. Door het op te schrijven, wordt een afspraak serieus.
  7. Spreek een evaluatie moment af. Dit kan bijvoorbeeld na een paar weken zijn. Kijk welke afspraken goed werken, welke niet, welke verbeterd kunnen worden en welke ontbreken.
  8. Wat ons ook heeft geholpen, is dat we elkaar,  vlak voor we gingen slapen, iets moois vertelden over elkaar. Iets dat we fijn vonden, dat de ander die dag voor ons had gedaan.
    Houd die zinnen positief.
    Dus niet: wat fijn dat je er niet meteen door heen ging praten …
    Maar wel: wat fijn dat je luisterde en aan het einde vragen stelde. Ik voelde me echt gehoord.

“Ik ga. Is het goed voor je?” Mijn man gaat naar zijn minnares. Hij houdt me vast. Geeft een zoen.
“Ja. Heb het goed.” Ik meen het. Uit de grond van mijn hart.

We zijn nu wat jaren verder. De afspraken kijken we nauwelijks meer in. Maar ze hebben ons, meer gebracht dan alleen de afspraak zelf. Ze maakten dat we voor elkaar leerden zorgen, dat we leerden doseren, dat we ons kwetsbaar leerden opstellen, wanneer het niet goed ging. Hierdoor steeg ons gevoel van veiligheid, (zelf) vertrouwen en verbondenheid.

Wat voor afspraken hebben jullie in je relatie? En werkt het? Zijn er nog tips die ik hierboven niet genoemd heb, maar die anderen kunnen helpen? Laat het weten in een reactie bij de blog. En…kom je er niet uit, bel mij dan gerust.

Rhea Darens
EFT-relatietherapeut

Overzicht blogs

Onderwerpen

Hierbij het overzicht van de blogs van het afgelopen jaar en aan het einde vind je een overzicht wie mij geholpen hebben. De onderwerpen zijn gecategoriseerd per onderwerp, waarbij de nieuwe blogs van het afgelopen jaar schuingedrukt zijn. De onderwerpen zijn

  1. Open relatie, het begin (8)
  2. Je hoeft niet perfect te zijn (7)
  3. Van ruzie tot goedmaken (6)
  4. Relatietherapie helpt (12)
  5. Seks (4)
  6. Dankwoord aan volgers op twitter, de lezers die reacties schrijven, Lotty Rotthuizen, Quin Lausberg, Radio Decibel (Thorvald de Geus), Radio Royaal (nu Radio8FM), Radio FunX, Psychologie Magazine, Vriendin en natuurlijk mijn man en mijn minnaar.

Klik op de titel van de blog, dan wordt je automatisch doorgelinkt. Veel leesplezier. Vergeet niet de reacties. Hier zitten ook pareltjes tussen. En…. worstel je met je relatie? Pak die telefoon en bel:  06-41587202 of mail naar info@openrelatie.nu. Alleen al het maken van een afspraak, brengt beweging.

Open relatie, het begin

Je hoeft niet perfect te zijn

Van ruzie tot goedmaken

Relatietherapie

Seks

Dankwoord

Mijn praktijk had ik nooit kunnen uitbouwen zonder jullie hulp:

  1. Mijn volgers op Twitter (@openrelaties). Dank voor de twittergesprekken, het contact, het lezen en reageren op mijn blogs. Een speciale dank voor degenen die mijn tweets met een verwijzing naar mijn blog retweeten en degenen die een reactie bij mijn blogs hebben geplaatst. Dit gebeurt zowel door monogame als niet-monogame volgers. Jullie helpen mij ermee (en misschien ook anderen). Het aantal hits op mijn website stijgt met elke retweet en bij elke reactie op een blog word ik makkelijker gevonden.
  2. Lotty Rothuizen van Schrijven-en-Schrappen.nl . Ik mocht een gastblog op haar site schrijven. Dit leverde mij een klant op en het leverde haar mij als klant op. Zij heeft de meeste van mijn blogs geredigeerd. Ze is mijn stok achter de deur, waardoor ik elke 3 (a 4) weken een blog schrijf. En ze weet net die veranderingen toe te voegen, waardoor mijn blogs af zijn. Ze maakt dat ik me trots voel over het resultaat. En over mezelf.
  3. Quin Lausberg vormgever en programmeur van BrandNewFresh.com, mijn website bouwer. Binnen een week stond mijn website er en voor een hele redelijke prijs. Als ik tussendoor vragen had, was hij er altijd om die te beantwoorden.  En hij heeft mij de belangrijkste weetjes van WordPress geleerd, zodat ik zelfstandig verder kon.
  4. De media met hun verzoek voor een interviews.
    Psychologie Magazine: Liefdevol overspel (Januari 2015)
    Vriendin: Ik heb een minnaar, mijn man een minnares (nr. 49 2015)
    Radio Decibel: (2014) Over ruzie en goedmaken
    Radio Royaal (Nu Radio8fm) (2015) over Condoomschroom en SOA’s
    FunX (2015): als relatietherapeut gevraagd voor de uitzending over open relaties
  5. Mijn man en mijn minnaar. Mijn doel is om de verbinding in de vaste relatie sterker te maken. Al mijn verhalen gaan voornamelijk over het belang om imperfect te durven en te mogen zijn en de bindende kracht van kwetsbaarheid. Daarbij gebruik ik mezelf als voorbeeld, maar ik ontkom er niet aan, dit te doen in relatie tot hun. Het is bijzonder om zo gesteund te worden.

Ik hoop dat jullie hebben genoten van mijn blogs. Dit jaar weer een nieuwe ronde. Laat me weten, wat jullie van mijn blogs vonden! Dat vind ik leuk.

Rhea Darens
EFT-Relatietherapeut

Sue Johnson, EFT en Second Love

In het NRC van zaterdag 17 mei stond een artikel met Sue Johnson. Zij is één van de grondleggers van Emotionally Focused Therapy. De therapie die met name geschikt is als relatietherapie. Bij bijna 70% van de stellen die in relatietherapie gaan, leidt EFT tot een hechtere verbinding tussen stellen. Het artikel kopte “De mens is monogaam”. Een lekkere prikkelende kop. Ik moest wel reageren. Hieronder volgt mijn ingezonden brief.

De mens is monogaam, maar ook nieuwsgierig

Sue Johnson stelt dat de mens van nature monogaam is. Er is voldoende bewijs om net zo goed het tegenovergestelde te kunnen zeggen. Scheidingen, vreemdgaan en open relaties maken dat we gemiddeld in ons leven 6 relaties hebben. Waarschijnlijk ligt de waarheid in het midden: de mens is in principe monogaam, maar is ze ook nieuwsgierig. Het leven is niet of-of. Het leven is vaak en-en.

Ook het dogma van Sue Johnson dat monogamie een vereiste is bij het geven van haar EFT-relatietherapie, lijkt op een blinde vlek. EFT werkt ook bij stellen in een open relatie. Als EFT-therapeut voor stellen in een open relatie merk ik verder:
a) dat stellen in een open relatie eerder preventief relatietherapie zoeken.
b) dat een “derde” in het spel niet statisch is. Veel open relaties eindigen weer na verloop van tijd.
c) dat een “derde” in het spel heel leerzaam kan zijn binnen je relatie. Juist door de impact van ‘een derde’ leer je jezelf en elkaar beter te begrijpen.

Ook als mensen zijn vreemdgegaan blijkt  Sue Johnson’s EFT-therapie een effectief instrument. Vreemdgaan veroorzaakt een trauma binnen de relatie. Toch lijkt de hechting, het vertrouwen en de veiligheid van de stellen bij deze groep na therapie groter te zijn dan bij stellen met andere problemen. Het feit dat de mens van nature nieuwsgieriger is dan monogaam kan met therapie dus ook juist heel positief uitpakken.

Rhea Darens
EFT- Relatietherapeut

Hoe manage je jaloezie in een open relatie

‘Volgende week heb ik vijf dates!’

Ik kijk naar het glunderde gezicht van mijn man. Ik ken hem goed genoeg; het geeft hem een kick dat hij dit kan zeggen. Ik moet even slikken en krijg een benauwd gevoel. Hoe kan ik deze ‘concurrentie’ ooit aan, hoor ik een klein stemmetje keihard roepen.

Diep in mijn hart weet ik wel dat dit geen concurrenten zijn. Er is iets anders dat me raakt. Hij staat er niet bij stil, hoe het voor mij is. Dat stuit me niet alleen tegen de borst. Het maakt iets in mij wakker: de valse versie van mijzelf.

‘Wat leuk voor je!’ roep ik zo enthousiast mogelijk.

Ik schenk hem mijn stralendste glimlach en zeg: ‘Wat toevallig. Ik heb net contact met een leuke Twitter-volger. Hij wil nummers uitwisselen, zodat we gewoon kunnen appen. Die 140 tekens van Twitter zijn echt te weinig voor ons.’

Die zit. Ik voel me meteen anders. De sfeer is óók ineens veranderd. Met een voldaan gevoel sta ik op.
‘Thee?’ vraag ik lief. Maar mijn man luistert al niet meer. Hij wil geen thee. Hij wil uitleg.

‘O. Zijn nummer. En wat deed jij?’ Ik voel de spanning in zijn stem, die hij probeert te onderdrukken.

‘Ik?’ zeg ik, terwijl ik zogenaamd sta te twijfelen bij het kiezen bij de verschillende smaken thee.

‘Ik vind het wel spannend, zo’n voorstel.’

Zijn blik is strak op mij gericht. ‘Nou?’  Zijn gezicht spreekt boekdelen en ik voel me schuldig. Wat ben ik  kinderachtig bezig. Ik besluit hem uit zijn lijden te verlossen.

‘Ik ben er niet op ingegaan. Tuurlijk niet. Ik probeer een naam op de te bouwen als relatietherapeut, dan ga ik het toch niet aanleggen met mijn volgers?’ Hij ontspant direct.
‘Maar ik voel me wél gevleid’, zeg ik naar waarheid.

Bewust of onbewust kunnen we onze partner jaloers maken. Grof gezegd ontstaat jaloezie in een liefdesrelatie als het ‘zelf’ of de relatie bedreigd wordt. Het wordt vaak gezien als een zwakte van één van de partners, maar het is juist iets waar beide partners een rol in hebben.

Jaloezie kan komen door:

  • Jezelf.

Je voelt je niet veilig. Hoe kan jij ervoor zorgen dat je je wél veilig voelt?

Stel je voelt je de ‘mindere’ of je hebt het gevoel dat er geen rekening met jou wordt gehouden. Sta in dat geval even stil. Kijk of je van de rode gedachte een groene kan maken. Niet alles wat je denkt of voelt is waar. Maar kijk ook waar je partner je kan helpen. Spreek je uit. Wees eerlijk en kwetsbaar. Je hoeft het niet alleen te doen.

  • Je partner

Ben jij in staat je vaste partner een veilig gevoel te geven?
Als je vaste partner zich jaloers voelt, kan dat komen door iets wat jij doet (of je lover, maar dat is een andere blog ;-)). Sta stil bij wat er gebeurt.  Voel je verantwoordelijk en onderzoek. Bekritiseer behoeftes niet, heb er geen oordeel of mening over, kijk alleen of je hierin mee kan gaan. En zoek alternatieven als je dat, om welke reden dan ook, niet kan.

Uit verschillende onderzoeken blijkt dat veel open relaties eindigen vanwege jaloezie. Het managen van jaloezie is daarmee een belangrijk aspect in open relaties.

Jaloezie gaat niet om angst maar om veiligheid

Het managen van jaloezie draait om het creëren van veiligheid. Velen zouden zeggen: het beheersen van angst. Maar bij focus op angst ligt alles bij één persoon, terwijl het juist vaak een samenspel is met een wederzijdse afhankelijkheid en verantwoordelijkheid.

Ik focus me in dit blog daarom op veiligheid. Mijn ervaring is dat zodra een stel zich veilig voelt, de meeste angsten verdwijnen en wat overblijft hanteerbaar is. Is een situatie echter niet veilig, dan ontstaan er als een 7-koppig monster, telkens weer nieuwe angsten.

Hoe veiliger jij je voelt in je relatie, hoe minder sprake er zal zijn van jaloezie.

Hoe manage je jaloezie in een open relatie

  1. Ga ervan uit dat jaloezie óók in jullie open relatie een gegeven is. Er zijn misschien een paar mensen zo verlicht, dat dit niet voorkomt en misschien ook een paar die op een pathologische manier niet in contact zijn met hun gevoel. Maar de meeste van ons, ervaren jaloezie zodra onze partner een seksuele relatie met een ander heeft.
  2. Streef er niet naar jaloezie uit te bannen. Jaloezie brengt ook passie, opwinding, lust.
    Streef ernaar om er mee om te gaan. Uit onderzoek van Jenks (1998) komt naar voren dat bijvoorbeeld swingers zich liever bezig houden met het managen van jaloezie, dan het elimineren ervan. Ook al zijn wij geen swingers, ik sluit me hier graag bij aan.
  3. Maak afspraken. De afspraken die in het eerste jaar van een open relatie worden gemaakt, gaan bijna allemaal over veiligheid en wat jij nodig hebt om je veilig te voelen. Benut deze fase. Je kan alleen leren, ontwikkelen en groeien, als je je veilig voelt.
  4. Wees eerlijk over je behoeften. Als je partner iets kan doen waardoor jij je veilig voelt, geef dit dan aan. Schaam je niet als het kinderachtig is. Het gaat erom dat jullie samen ontdekken wat werkt bij elkaar.
  5. Herken de alarmsignalen. Afwijzen, wraak nemen, afstandelijk worden, ruzie zoeken. Allemaal tekenen die in eerste instantie onder de noemer jaloezie kunnen vallen. Terwijl het vooral tekenen zijn die duiden op een verminderd gevoel van veiligheid. Gebruik het als een startpunt voor een gesprek.
  6. Hou vol. Tijd is je vriend.  Elke keer als je door een moeilijke situatie komt, schept dat vertrouwen. Veiligheid opbouwen is vaak een kwestie van veel onveilige situaties trotseren.

Ik schenk heet water in een mok en hang er een zakje in.

‘Vind je het lastig, dat ik nu met vijf vrouwen date?’ Mijn man begrijpt ineens waar het steekt.
‘Het is wel een beetje veel,’ zeg ik zacht, ‘en omdat ik niet moeilijk doe, denk jij dat het makkelijk is voor mij. Maar dát is niet zo.’

Hij houdt me vast, zoals hij dat alleen kan doen. Ik verberg mijn gezicht in zijn nek en snuif zijn vertrouwde geur diep op. Dan maakt hij me los en kijkt me aan.
‘Ik had niet gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar ik ben zo blij dat jij met T. bent. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het nooit uitgaat. Want schatje, ik zou het omgekeerd niet trekken: jij met vijf mannen daten; ik moet er niet aan denken!’

Hij ziet me. Helemaal. Het is goed.

Hoe maak jij je partner jaloers? Hoe kan je partner jou jaloers maken? Wanneer doen jullie dat? En hoe reageren jullie daarop?

Rhea Darens
Relatietherapeut

Goedmaken na ruzie: zo doe je het goed

‘Kom je boven?’ Het sms’je laat niets te raden over en ik zou het leuk moeten vinden. Er is alleen een klein detail waardoor ik het niet leuk vind: we hadden een afspraak om vier uur. Een afspraak ja, omdat mijn man het zó druk heeft dat quality time erbij inschiet als we het niet in de agenda zetten.

Ik kijk op de klok. Het is half zes.

Quality time is over. Tijd voor een quality-fight!

Zodra ik mijn hoofd om de slaapkamerdeur steek zegt hij sorry. Hij trekt er een schuldbewust gezicht bij. Ook dat nog.

‘Sorry. Ik had een alarm in moeten stellen.’
‘Je had wát?’
‘De wekker moeten zetten, dan was ik de tijd niet vergeten.’
‘Dus sorry omdat je geen wekker hebt gezet?’

Mijn kalme en verstandige ratio heeft geen schijn van kans; mijn temperamentvolle emoties nemen het van me over.

Wij zijn duidelijk nog niet aan goedmaken toe. Wij moeten eerst nog ruzie maken.

Goedmaken is een precies werkje. Als je dit half doet, is de schade soms groter dan het incident zelf. Je moet het dus écht menen en niet doen omdat je van het gedoe af wilt zijn of om je goede wil te tonen. Een ander voelt haarscherp aan dat je motieven niet oprecht zijn.

Goedmaken is een proces. Hoe het proces loopt hangt af hoe de gekwetste en de kwetser met de situatie omgaan. De aanleiding tot ruzie ontstaat vaak door een actie plus een reactie waarbij de gekwetste en kwetser van rol wisselen. Dat  maakt goed ruziemaken (en goedmaken) gecompliceerd.

Ik ken mijn eigen rol dit keer maar al te goed. Toen ik verlangend zat te wachten en het na vieren was, had ik me van mijn beste kant kunnen laten zien. Als ik in een veelbelovende luchtige outfit zijn werkkamer was binnengelopen op mijn hoge hakken en op zijn schoot was gekropen, had hij zijn werk meteen uit zijn handen laten vallen. Maar ik koos ervoor om niets te doen. En niets doen is in dit geval ook een duidelijke actie.

Omdat ruziemaken een proces is, zijn er duidelijke stappen te onderscheiden. Kijk even mee.

Het ruzie-goedmaak-proces bestaat uit 5 stappen:

  1. Gedoe, oftewel de confrontatie, lees: ruzie
  2. Toegeven wat je rol is. Kwetsbaarheid tonen.
    Schets heel precies hoe de situatie was, laat zien dat je begrijpt waar je de ander pijn hebt gedaan, neem de volledige verantwoordelijkheid voor wat je deed en toon berouw.
  3. Vergeven
    Hier is soms tijd voor nodig. Als je merkt dat je alles hebt gedaan om het goed te maken, maar de ander is nog steeds boos, voel je dan niet afgewezen, maar laat het even los.
  4. Herstellen wat fout is gegaan.
  5. Verzoening.

Hoe de gekwetste met de gebeurtenis omgaat hangt af van de volgende factoren:

  1. Hoe close is de relatie die je hebt met de ander?
  2. Hoe ingrijpend de kwetsende gebeurtenis is.
  3. In hoeverre is de gekwetste in staat om het los te laten?
  4. Hoe welwillend is de gekwetste om de fouten van de ander te accepteren en compassie te hebben?

Hoe de kwetser met de gebeurtenis omgaat hangt af van het volgende:

  1. In hoeverre vindt de kwetser dat het slachtoffer zelf schuld draagt?
  2. In hoeverre toont de kwetser berouw over het gebeurde?
  3. In hoeverre is de kwetser oprecht in de verontschuldiging?

Welke invloed heb je zelf op het verloop van de ruzie? Goed om te weten wat je niet moet doen:

  1. Als kwetser beginnen om aan de gekwetste uitleggen hoe het komt dat je deed wat je deed. In de meeste gevallen wil de gekwetste eerst zelf begrepen worden, voordat er ruimte is voor begrip van de ander.
  2. De schuld buiten jezelf leggen. ‘Ik deed het toch niet expres? of ‘Het kwam door…’.
  3. Impliciet de schuld bij de ander leggen. Dit doe je ook door te zeggen: ‘Het spijt me dat je dit zo ervaart, voelt etc.’ Het is dan alsof het een probleem van de ander is.
  4. Alleen excuses aanbieden voor de handeling en niet voor de consequenties.
  5. Halve excuses aanbieden. ‘Sorry, … denk ik.’

Goedmaken is mooi. Je toont karakter. Je herstelt de band. Het geeft vertrouwen. Het inspireert. En je voelt het meteen als iets goed is. Je herkent het aan de klik. Het moment dat je elkaar weer kan aanraken. Je voelt je intens verbonden met elkaar. Alles is uitgesproken. Er staat niets meer tussen jullie in.

De quality fight, werd uiteindelijke quality verbondenheid en die eindigde alsnog in quality time.

Als ik mijn man een opening biedt zodat hij me écht laat voelen dat hij er ook van baalt, dat hij het rot vindt voor mij dat ik op hem heb zitten wachten, kan het goedmaken beginnen.

‘Ben je nog boos op me?’
‘Nope.’  Ik lig tegen hem aan, voel zijn armen om me heen. Streel zijn borst.
‘Het spijt me dat ik je vergat.’ Het is oprecht.
‘Het spijt me dat ik niet naar je toeging.’ Ik meen het ook.
‘Toch ga ik de volgende keer wel mijn wekker zetten.’  Nu moet ik er om lachen.
‘Ik stuur jou de volgende keer wel een sms’je; wat voor verrassingen je aan het voorbereiden bent.’

Hij grijnst. Hij neemt de uitdaging onmiddellijk aan. Hij is goed in verrassingen.

Hoe ervaar jij het als het tijd is om goed te maken? Vind je het vernederend, waarbij je het gevoel hebt dat je door het stof moet kruipen? Of voelt het juist als herstel? Ik ben benieuwd naar jouw ervaring. Een reactie bij de blogs op mijn website, levert je een gratis consult op.

P.S. Deze blog is een onderdeel van een serie blogs over ruzie. Klik op overzicht, voor een overzicht van mijn blogs. En… volg mij op Twitter @openrelaties. Ik volg terug.

Rhea Darens
Relatietherapeut