Tagarchief: relatie

Seksuele schaamte

De zon schijnt volop. Het is warm en een beetje broeierig. Ik ben net lekker ingesmeerd en we hebben nog de hele dag. Loom lig ik op mijn handdoek om me heen te kijken. Mijn blik blijft steken bij een ouder echtpaar dat een paar meter bij ons vandaan ligt. Gluren op een naaktstrand, dat mag natuurlijk niet. Maar ik doe het lekker toch.

De vrouw is vroeger, denk ik, een schoonheid geweest, met volle borsten en een slank lichaam. Eigenlijk is ze nog steeds mooi maar de natuur is onverbiddelijk: haar borsten wijzen naar beneden en haar huid is slap. Zelfs haar buik rust als een zakje op haar venusheuvel. Ik kijk naar mijn eigen buik en span gelijk mijn spieren aan.

‘Schaam jij je weleens?’
‘Altijd’, bromt mijn man. Hij moet tegen de zon in kijken om me te zien.
‘En bij mij? Schaam je je weleens bij mij?’
‘Nooit.’
‘En bij je minnaressen?’
‘Soms’, mompelt hij.

Mijn aandacht wordt weer door het oudere stel getrokken. Ze lopen hand in hand naar het water. Ze plagen elkaar met wat spetters en dan duikt hij het water in. Als ze even later terugkomen bij hun handdoeken, zoent hij haar vol op haar mond. Vol, lang en hartstochtelijk en zonder schaamte. Gefascineerd zit ik te kijken en ik besef me ineens dat dit is wat ik wil: op dezelfde manier oud worden zoals zij.

‘En jij? Schaam jij je weleens bij hem?’ Ik schrik van mijn man en voel me betrapt.
‘Soms.’
‘Wanneer dan?’ Mijn man vindt dit duidelijk een leuk gesprekje.
‘Voor dit hier.’ Ik pak een buikplooi tussen duim en wijsvinger. ‘Soms hangt er zo’n rol over mijn broek.’
Ik twijfel even of ik door moet gaan en vervolg mijn verhaal. ‘Laatst streelde hij over mijn buik en voelde die buikplooi. Toen zei hij heel lief geeft niet hoor. Maar juist daardoor gaf het wel.’
‘Ik zeg altijd lekker zacht’, zegt mijn man terwijl hij zich voorover buigt om mijn buik te kussen.

Ik weet dat hij zich er niet druk om maakt hoe ik eruit zie en dat geeft me een vrij gevoel. Toch is mijn schaamte pas echt verdwenen toen wij onze relatie openden. Maar de eerste keer dat we met een ander naar bed gingen, was er wél schaamte en onzekerheid naar de ander.

Waar schamen mensen zich tijdens de seks voor en wat kun je doen om je schaamte te verminderen?

In de top vijf van seksuele schaamte bij mannen en vrouwen staan:

  1. Naakt wel of niet aantrekkelijk gevonden worden
  2. Seksuele prestaties
  3. Met moeite klaarkomen (man)/ niet vochtig genoeg zijn (vrouw)
  4. Niet lekker ruiken
  5. Winden laten, zowel bij mannen als vrouwen, hoewel bij vrouwen een vaginale wind als extra gênant wordt gezien

Vrouwen noch mannen zijn vrij van schaamte. Iedereen kan zich schamen in meer of mindere mate. Schaamte hangt samen met ons collectief bewustzijn. Het komt voort uit een diepe onzekerheid over wat hoort en wat niet hoort, mag en niet mag.

Schaamte doet een aanslag op het Zelf, waarin het zelfbeeld, de sociale connectie, en het gevoel van controle bedreigd worden. K. Jessica van Vliet heeft hier onderzoek naar gedaan en er een artikel over geschreven: ‘Shame and Resilience in Adulthood: A Grounded Theory Study’. Dit is in 2008 gepubliceerd in Journal of Counseling Psychology.

Van Vliet geeft aan dat voor het omgaan met schaamte het belangrijk is om het zelfbeeld weer opnieuw op te bouwen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de volgende 5 stappen:

Verbinden:

  • Vind bondgenoten.
  • Onderneem dingen met anderen.
  • Praat met anderen.
  • Ga in therapie.
  • Of verbind je met een hogere macht.

In mijn geval ging ik het gesprek aan met mijn minnaar.
‘Hoe bedoel je, geeft niet hoor?’ Mijn minnaar had meteen door dat hij van een brede autoweg ineens op een smal paadje langs het ravijn was beland. Voorzichtig ging hij het gesprek met me aan. Het werd een goed gesprek. Een goed gesprek verbindt. Altijd.

Heroriënteren:

  • Verschuif prioriteiten (ik kan me de hele tijd op mijn buikje richten, ik kan me ook op die van hem richten :-).
  • Focus je op het positieve. Kijk niet alleen naar je tekortkomingen, maar ook naar waar je sterk in bent.
  • Verbeter jezelf. Beweeg meer, eet gezonder, mediteer eens wat meer.
  • Onderzoek of je de situaties waarin jij je schaamt kan veranderen of kan vermijden.
  • Onderneem actie. Als je je bijvoorbeeld schaamt om iets dat je bij iemand hebt gedaan, kijk of je het weer goed kan maken en doe dat dan ook.

Accepteren:

  • Accepteer de situatie: Ik word ouder. Mijn lichaam wordt ouder. Ik zal nu ik de overgang nader ook toenemen in gewicht.
  • Onderzoek je gevoelens: Dit maakt me normaal niet zoveel uit maar tijdens de seks kan dit me onzeker maken en dat vind ik jammer. Dat wil ik niet.
  • Uit je gevoelens: Dit deed ik bij mijn minnaar.

Begrijpen:

  • Begrijp de externe factoren die jouw schaamte veroorzaken. Natuurlijk ligt een deel bij jezelf. Maar je mag ook gerust een deel buiten jezelf leggen.
  • Onderzoek bij jezelf hoe het komt dat je je zo schaamde.
  • Neem afstand van de schaamte. Je bent je schaamte niet.
  • Creëer betekenis. Ik heb zelf altijd veel aan deze laatste. De opmerking van mijn minnaar en mijn reactie erop, maakten me tegelijkertijd ook bewust wat ik belangrijk vond en hoe ik in het leven wil staan.

Verzet:

  • Verzet je tegen negatieve oordelen. Niet alleen van anderen, maar ook van jezelf.
  • Kom op voor jezelf.
  • Daag anderen uit. Een mooie vorm van uitdagen is bijvoorbeeld de documentaire Beperkt Houdbaar van Sunny Bergman.

Het oudere echtpaar naast ons pakt hun spullen in. Zij draagt een lange fleurige jurk, met een split aan de zijkant en de soepele stof danst om haar lichaam. Maar het is niet haar uiterlijk dat haar zo mooi maakt. Het is vooral haar houding. Dit is een vrouw die durft te genieten. Zonder schaamte.

Ervaren jullie weleens schaamte als het gaat om seks? Wat heeft heel goed geholpen om hiermee om te gaan? En wat hielp zeker niet? Ik ben erg benieuwd naar jullie reactie.

Groeten,

Rhea Darens

EFT-relatietherapeut

Relatietherapie: mijn partner wil niet

Het is woensdagmiddag. Dé woensdagmiddag. Eén keer in de 2 weken hebben we een afspraak bij onze relatietherapeut. De motivatie zakt een beetje weg, naarmate de therapie zijn vruchten afwerpt.

‘Heeft het nog zin om naar therapie te gaan?’, vraagt mijn man een uur voor onze afspraak. Ik moet lachen om het gezicht dat hij erbij trekt. ‘Het gaat nu toch lekker tussen ons…’ Hij heeft gelijk, het gaat heel lekker tussen ons. ‘We hebben nog maar drie keer’, antwoord ik. En als ik eerlijk ben, geniet ik niet alleen van de gesprekken bij de therapeut, maar ook van het ritueel eromheen. Tijd die we voor elkaar nemen, quality time in ons hectische leven.

We zijn al een heel eind op weg. Uiteindelijk ronden we de therapie na 10 gesprekken af. Dat is het moment dat we voelen dat het goed is.

Dankzij de therapie voelen we ons (weer) verbonden. Die verbondenheid is nodig om samen verder te groeien in onze relatie. Ik ben blij dat mijn man graag met me mee wilde naar de relatietherapie. Ik weet dat dit helemaal niet vanzelfsprekend is.

Relatietherapie, dat doe je samen

In 65% van de gevallen wordt een scheiding door vrouwen aangevraagd, 25% door de mannen (Markman et al, 2013). Mijn ervaring is echter ook dat in driekwart van de gevallen het de vrouwen zijn, die op zoek gaan naar een relatietherapeut. Meestal gaat de partner dan wel mee. Misschien niet van harte, maar de meeste partners zien vaak zelf ook in, dat er iets moet veranderen. En het werkt.

Er is echter nog een klein groepje, dat elk initiatief afwijst. Het lijkt star. Het lijkt trots. Toch is dit vaak niet omdat zij niet willen, maar omdat ze er vreselijk tegenop zien.

Zo doorbreek je de weerstand om in relatietherapie te gaan:

  • Je begint niet over relatietherapie als je in the middel of a fight bent. Stel het voor als jullie samen in een rustige situatie zitten. Houd er rekening mee dat je voorstel wordt afgewezen.
  • Reageert je partner afwijzend? Onderzoek waar de behoefte bij je partner zit, wat het probleem is en nog belangrijker waar het pijnpunt zit.
  • Word niet boos, maak geen ruzie, maar toon begrip.
  • Stel je kwetsbaar op. Laat zien waar je zelf tegenop ziet. Bijvoorbeeld:
    – Dat je bang bent dat jullie elkaar kwijt raken;
    – Dat je het ook spannend vindt om naar de relatietherapeut te gaan. Vertel waarom jij het eng vindt;
    – Dat je bang bent dat je je emoties misschien niet de baas kan;
    – Dat je bang bent dat je straks óók met de relatietherapeut ruzie zal maken.

Geef ook aan dat je het tóch wilt doen, omdat je samen met je partner verder wil. Omdat je bereid bent daarvoor alles te proberen. En natuurlijk kiezen jullie iemand waarbij jullie allebei een goed gevoel hebben. Elk van jullie heeft een veto.

Een relatietherapeut helpt de veiligheid tussen jullie te herstellen

Wij kozen onze relatietherapeut democratisch. Toch was hij niet altijd zoals wij het zouden willen. Hij is een oudere afgestudeerde psycholoog en hij heeft alle juiste diploma’s gehaald. Hij werkt met Emotionally Focused Therapy. Maar hij is weinig invoelend. Die open relatie van ons, daar had hij zijn eigen ideeën over en als we ruziënd binnenkwamen, vond hij het al een verloren sessie.

Zijn ideeën sloten dan niet altijd aan op de onze, toch was het fijn. Het voelde veilig bij hem. Veilig voor ons allebei. We mochten zijn, wie we zijn. Hij bracht ons de rust die nodig was, om alles op een rijtje te zetten en verder te kunnen.

Met de relatietherapie hebben we grote sprongen gemaakt en stappen genomen die we anders niet hadden kunnen of durven nemen. Vanuit een veilige relatie ziet alles er weer anders uit. De grauwe deken is verdwenen en we hebben weer aan één woord genoeg. Meestal. Lopen we toch weer een keer vast, dan weten we nu hoe we, door zonder oordeel te luisteren, weer op het goede spoor komen.

Wil jij in relatietherapie en weet je niet hoe je het moet aanpakken? Probeer het dan eens met bovenstaande tips of neem vrijblijvend contact met me op.

En ik ben -zoals altijd- razend benieuwd naar de ervaringen van anderen. Zijn jullie in relatietherapie geweest? Stribbelde één van jullie tegen? Hoe hebben jullie dit opgelost en wat leverde de therapie uiteindelijk op? Ik lees graag je ervaringen hieronder.

Rhea Darens
Relatietherapeut
Emotionally Focused Therapy

Hoe manage je jaloezie in een open relatie

‘Volgende week heb ik vijf dates!’

Ik kijk naar het glunderde gezicht van mijn man. Ik ken hem goed genoeg; het geeft hem een kick dat hij dit kan zeggen. Ik moet even slikken en krijg een benauwd gevoel. Hoe kan ik deze ‘concurrentie’ ooit aan, hoor ik een klein stemmetje keihard roepen.

Diep in mijn hart weet ik wel dat dit geen concurrenten zijn. Er is iets anders dat me raakt. Hij staat er niet bij stil, hoe het voor mij is. Dat stuit me niet alleen tegen de borst. Het maakt iets in mij wakker: de valse versie van mijzelf.

‘Wat leuk voor je!’ roep ik zo enthousiast mogelijk.

Ik schenk hem mijn stralendste glimlach en zeg: ‘Wat toevallig. Ik heb net contact met een leuke Twitter-volger. Hij wil nummers uitwisselen, zodat we gewoon kunnen appen. Die 140 tekens van Twitter zijn echt te weinig voor ons.’

Die zit. Ik voel me meteen anders. De sfeer is óók ineens veranderd. Met een voldaan gevoel sta ik op.
‘Thee?’ vraag ik lief. Maar mijn man luistert al niet meer. Hij wil geen thee. Hij wil uitleg.

‘O. Zijn nummer. En wat deed jij?’ Ik voel de spanning in zijn stem, die hij probeert te onderdrukken.

‘Ik?’ zeg ik, terwijl ik zogenaamd sta te twijfelen bij het kiezen bij de verschillende smaken thee.

‘Ik vind het wel spannend, zo’n voorstel.’

Zijn blik is strak op mij gericht. ‘Nou?’  Zijn gezicht spreekt boekdelen en ik voel me schuldig. Wat ben ik  kinderachtig bezig. Ik besluit hem uit zijn lijden te verlossen.

‘Ik ben er niet op ingegaan. Tuurlijk niet. Ik probeer een naam op de te bouwen als relatietherapeut, dan ga ik het toch niet aanleggen met mijn volgers?’ Hij ontspant direct.
‘Maar ik voel me wél gevleid’, zeg ik naar waarheid.

Bewust of onbewust kunnen we onze partner jaloers maken. Grof gezegd ontstaat jaloezie in een liefdesrelatie als het ‘zelf’ of de relatie bedreigd wordt. Het wordt vaak gezien als een zwakte van één van de partners, maar het is juist iets waar beide partners een rol in hebben.

Jaloezie kan komen door:

  • Jezelf.

Je voelt je niet veilig. Hoe kan jij ervoor zorgen dat je je wél veilig voelt?

Stel je voelt je de ‘mindere’ of je hebt het gevoel dat er geen rekening met jou wordt gehouden. Sta in dat geval even stil. Kijk of je van de rode gedachte een groene kan maken. Niet alles wat je denkt of voelt is waar. Maar kijk ook waar je partner je kan helpen. Spreek je uit. Wees eerlijk en kwetsbaar. Je hoeft het niet alleen te doen.

  • Je partner

Ben jij in staat je vaste partner een veilig gevoel te geven?
Als je vaste partner zich jaloers voelt, kan dat komen door iets wat jij doet (of je lover, maar dat is een andere blog ;-)). Sta stil bij wat er gebeurt.  Voel je verantwoordelijk en onderzoek. Bekritiseer behoeftes niet, heb er geen oordeel of mening over, kijk alleen of je hierin mee kan gaan. En zoek alternatieven als je dat, om welke reden dan ook, niet kan.

Uit verschillende onderzoeken blijkt dat veel open relaties eindigen vanwege jaloezie. Het managen van jaloezie is daarmee een belangrijk aspect in open relaties.

Jaloezie gaat niet om angst maar om veiligheid

Het managen van jaloezie draait om het creëren van veiligheid. Velen zouden zeggen: het beheersen van angst. Maar bij focus op angst ligt alles bij één persoon, terwijl het juist vaak een samenspel is met een wederzijdse afhankelijkheid en verantwoordelijkheid.

Ik focus me in dit blog daarom op veiligheid. Mijn ervaring is dat zodra een stel zich veilig voelt, de meeste angsten verdwijnen en wat overblijft hanteerbaar is. Is een situatie echter niet veilig, dan ontstaan er als een 7-koppig monster, telkens weer nieuwe angsten.

Hoe veiliger jij je voelt in je relatie, hoe minder sprake er zal zijn van jaloezie.

Hoe manage je jaloezie in een open relatie

  1. Ga ervan uit dat jaloezie óók in jullie open relatie een gegeven is. Er zijn misschien een paar mensen zo verlicht, dat dit niet voorkomt en misschien ook een paar die op een pathologische manier niet in contact zijn met hun gevoel. Maar de meeste van ons, ervaren jaloezie zodra onze partner een seksuele relatie met een ander heeft.
  2. Streef er niet naar jaloezie uit te bannen. Jaloezie brengt ook passie, opwinding, lust.
    Streef ernaar om er mee om te gaan. Uit onderzoek van Jenks (1998) komt naar voren dat bijvoorbeeld swingers zich liever bezig houden met het managen van jaloezie, dan het elimineren ervan. Ook al zijn wij geen swingers, ik sluit me hier graag bij aan.
  3. Maak afspraken. De afspraken die in het eerste jaar van een open relatie worden gemaakt, gaan bijna allemaal over veiligheid en wat jij nodig hebt om je veilig te voelen. Benut deze fase. Je kan alleen leren, ontwikkelen en groeien, als je je veilig voelt.
  4. Wees eerlijk over je behoeften. Als je partner iets kan doen waardoor jij je veilig voelt, geef dit dan aan. Schaam je niet als het kinderachtig is. Het gaat erom dat jullie samen ontdekken wat werkt bij elkaar.
  5. Herken de alarmsignalen. Afwijzen, wraak nemen, afstandelijk worden, ruzie zoeken. Allemaal tekenen die in eerste instantie onder de noemer jaloezie kunnen vallen. Terwijl het vooral tekenen zijn die duiden op een verminderd gevoel van veiligheid. Gebruik het als een startpunt voor een gesprek.
  6. Hou vol. Tijd is je vriend.  Elke keer als je door een moeilijke situatie komt, schept dat vertrouwen. Veiligheid opbouwen is vaak een kwestie van veel onveilige situaties trotseren.

Ik schenk heet water in een mok en hang er een zakje in.

‘Vind je het lastig, dat ik nu met vijf vrouwen date?’ Mijn man begrijpt ineens waar het steekt.
‘Het is wel een beetje veel,’ zeg ik zacht, ‘en omdat ik niet moeilijk doe, denk jij dat het makkelijk is voor mij. Maar dát is niet zo.’

Hij houdt me vast, zoals hij dat alleen kan doen. Ik verberg mijn gezicht in zijn nek en snuif zijn vertrouwde geur diep op. Dan maakt hij me los en kijkt me aan.
‘Ik had niet gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar ik ben zo blij dat jij met T. bent. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het nooit uitgaat. Want schatje, ik zou het omgekeerd niet trekken: jij met vijf mannen daten; ik moet er niet aan denken!’

Hij ziet me. Helemaal. Het is goed.

Hoe maak jij je partner jaloers? Hoe kan je partner jou jaloers maken? Wanneer doen jullie dat? En hoe reageren jullie daarop?

Rhea Darens
Relatietherapeut

Help, mijn vrouw wil een minnaar!

We zitten samen aan de keukentafel. Krantje, koffie en goed gezelschap. Wat wil ik nog meer? Ik heb dit moment later nog vaak teruggespoeld in gedachten. Waarom had ik niets aan haar gemerkt?

‘Ik moet je iets vertellen’ zei ze en ik kon meteen aan haar gezicht aflezen dat er iets aan de hand was.

‘Ik hou van jou, maar ik ben ook verliefd op iemand anders’ zei ze zonder omhaal. ‘Ik wil jou niet kwijt. Nooit.’ Ik voelde hoe mijn keel droog werd en wachtte op de ‘maar’ die ongetwijfeld komen zou.

‘Maar ik wil hier ook iets mee doen. We hebben allebei nog nooit een ander gehad. Kunnen we onze relatie niet openen?’ Ik weet niet wat ik had verwacht maar zeker niet de vraag of wij onze relatie konden openen.

Die nacht lag ik naar het plafond te staren en mijn gedachten draaiden in kringetjes rond. Wat doe ik verkeerd? Wie denkt die kerel wel niet dat hij is? Ik wil mijn vrouw helemaal niet delen!

Ik had het gevoel dat ik enorm gefaald had. Ik wilde niets liever dan bewijzen dat ik een betere vent ben dan hij maar kreeg tegelijk de neiging om afstand te nemen.

Alsof het al te laat was.

Ik was ook boos en ik voelde me voor het blok gezet. Madam wordt verliefd, wil haar man niet kwijt dus wil ze er twee. Daar had ze mijn medewerking toch mooi voor nodig. Wat dénkt ze wel?

Wat wilde ik eigenlijk? ik wilde onze relatie niet openen maar was ook bang om haar te verliezen als ik nee zou zeggen. Het gevoel dat ik tekort schoot, liet me niet los.

Ik was ongevraagd beland in een roller coaster van emoties. In de periode die volgde ging ik door verschillende gevoelens heen.

 Gevoelens van afschuw.

Het idee dat mijn vrouw in de armen van een andere kerel lag vond ik onverteerbaar. Zelfs een beetje vies. Nadat ze me vertelde dat ze verliefd was, merkte ik dat ik lichamelijk afstand van haar nam. Alsof ze op een of andere manier al bezoedeld was door die ander.

Gevoelens van angst.

Ik beeldde me in dat ik haar zou kwijtraken als ik zou weigeren. Hoe zou het zijn om in mijn eentje verder te gaan? Ik stelde me voor hoe ik op zoek zou gaan naar een andere vrouw. Maar ook angst omdat ik ergens voelde dat ik moest overwegen met haar mee te veranderen. Om het gemis dat ze voelde te compenseren.

Kon ik wel veranderen? Eigenlijk gunde ik haar dat helemaal niet.

Gevoelens van jaloezie.

God wat was ik jaloers op hem. Dat mijn vrouw zich door hem had laten verleiden. Wat heeft hij dat ik niet heb? Blijkbaar raakte hij een snaar bij haar die ik zelf te weinig beroerde. Hoe kon ik na zoveel jaar concurreren met een heftige verliefdheid? Mijn zelfvertrouwen daalde in rap tempo tot ongekende diepte.

Gevoelens van nieuwsgierigheid.

Oké, ik moest aan mezelf toegeven dat mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik was ook wel eens verliefd geweest. Stiekem. Ik was nog te boos op mijn vrouw om dat te willen toegeven. Laat staan dat ik zou vertellen dat er op dit moment ook een vrouw was die ik eigenlijk wel erg leuk vond.

In gedachten maakte ik voorstellingen. Hoe zou het zijn met die vrouw? In mijn wildste fantasie verschilde ik niets van de meeste mannen en zou ik een hele schare minnaressen willen. Als ik eerlijk was.

Gevoelens van onzekerheid.

Kon ik dat eigenlijk wel, een andere vrouw versieren? Ik zou niet weten hoe ik dat moest aanpakken. Mijn vrouw was de eerste en enige sinds de middelbare school. Ik was een echt groentje. Een groentje van in de veertig.

Gevoelens van wraak.

Ze kan het krijgen! Wat zij kan, kan ik beter. Ik wilde het haar betaald zetten. Haar laten voelen wat ik voelde. Oog om oog, tand om tand. Ik wist niet dat ik dit in me had.

Praten, praten en nog eens praten

We spraken nergens anders meer over. Mijn vrouw stelde me enigszins gerust. Ze wilde mij écht niet kwijt. Ze voelde zich enorm schuldig.

Zij zich schuldig voelen? Ik vond het maar moeilijk te geloven. Ik voelde me vooral belazerd. Ontmand. En zij wilde dat ik begrip opbracht voor háár? Wie was er hier nu het slachtoffer?

Ik gunde haar geen enkele credit. Ik vond het wel prima dat ze zich schuldig voelde. Net goed.

Leef je leven nu.

Ze probeerde op andere manieren tot me door te dringen. Ze vroeg me hoe ik straks, als we tachtig waren, wilde terugkijken op mijn leven. We leven nu. Wilden we dan niet ook op zijn minst één keer ook een ander hebben meegemaakt? Misten we dan niet iets in ons leven? Als we iets wilden moesten we het nu doen. Nu zijn we nog redelijk jong. Op de één of andere manier gaf dat de doorslag. Ze had gelijk.

Niet lang daarna hakten we samen de knoop door om onze relatie te openen. Binnen een paar weken had ik mijn eerste date te pakken. Terwijl ik mijn eerste afspraakje had, ging mijn vrouw naar haar verleider.

Ik bleek een prima versierder te zijn en ik beleefde mijn eerste zoen-buiten-de-deur.

Onze relatie was geopend.

Het openen van onze relatie heeft een andere fase in onze ontwikkeling ingeluid. Niet alleen maar leuk en spannend. Ook veel diepe gesprekken en ruzies. Ruzies die vooral werden ingegeven door de angst de ander kwijt te raken. Heeft ze het nu wel of niet leuker bij hem dan bij mij?

We zijn door diepe dalen gegaan. Samen. We hebben elkaar geholpen en gesteund en onze diepste pijnpunten, angsten en kinderachtige gevonden. Een open relatie is met elkaar hard werken aan jezelf om het voor allebei te laten werken.

Nu ik terug kan kijken op deze bijzondere en heftige tijd, weet ik dat ik eerst drie minnaressen nodig had om mijn zelfvertrouwen op te krikken. Om mijn vrouw grotendeels te kunnen vergeven en om mijn boosheid kwijt te raken. Om me weer een vent te voelen.

Inmiddels zijn we meer dan een kwart eeuw samen. We zijn eraan gewend en houden meer van elkaar dan ooit. Soms hebben we nog wel ruzie maar dan herkennen we vrij snel wat er mis ging en daardoor kunnen we het snel weer goedmaken.

Onze relatie heeft zich verdiept en ik kan nu zeggen dat ik blij ben dat ze het me destijds heeft voorgesteld. Ik ben ook trots op haar omdat ze niet heeft gekozen voor de makkelijkste weg. En omdat ze heeft gekozen voor mij, ook al kon ik dat eerst maar moeilijk zo zien.

Onze open relatie heeft veel meer met onszelf te maken dan met de anderen die onze relatie compleet maken. We begrijpen nu veel beter hoe wij op elkaar ingrijpen en hoe onze relatie eigenlijk werkt. We zijn gegroeid en ik voel diepe liefde voor de vrouw die mij vertrouwt.

Herkent iemand dit? Zijn er meer mannen of vrouwen met deze ervaring? Was het een soortgelijke worsteling en proces? Ik ben benieuwd!

Hartelijk groet,
De man van Rhea

P.S. mochten jullie meer willen lezen, klik dan op overzicht, voor een overzicht van mijn blogs.

Gedoe is goed

“Weet jij nog waar onze laatste ruzie over ging?” vraag ik mijn man. Hij flost zijn tanden. Een precies werkje met zo’n eng langwerpig borsteltje dat hij tussen zijn tanden weet te wringen.

“Nee. Hoezo?” Hij slist en spuugt een beetje. Dan worden we allebei stil. We hebben al heel lang geen ruzie meer gemaakt. Wat heerlijk.

Toch waren we nooit zover gekomen, als we die ruzies niet hadden gehad. Daarom hier een hart onder de riem, voor alle stellen die in dit stadium van ruzie maken zitten. Schrik niet van de ruzies. Ruzie is gedoe. Ruzies hebben ook een functie.

Waarom ruzie maken in een open relatie goed is:

  1. Ruzie maken doe je met de persoon van wie je houdt.
  2. Bewust of onbewust test je elkaar uit. Blijft hij/zij bij me, ook als ik zo lelijk doe?
  3. Ruzie zorgt voor ontlading. Door eruit te gooien wat je dwars zit, voel je je opgelucht.
  4. Ruzie zorgt voor bewustwording. Je leert de ander kennen, maar ook jezelf. Je eigen nare kanten, jouw rol in het geheel. Als gevolg hiervan maak je keuzes en ervaar je steeds duidelijker hoe en wie je wilt zijn.
  5. Ruzies zorgen voor een verandering. Een aantal ingesleten gewoontes die hoorden bij jullie monogame relatie, werken nu niet meer. Er zijn nieuwe vaardigheden nodig om je balans te hervinden in de open relatie. Die leren jullie jezelf aan.
  6. Ruzie maken gebeurt met een (goed) doel: Iedere keer als jullie na een ruzie een stapje verder komen, geeft dat vertrouwen. In elkaar. En ook in jezelf.

Een paar regels

Via Google vind je allerlei mooie manieren hoe je goed ruzie kan maken. Ze zijn wijs, ze zijn waar, maar het begin van een open relatie kan zulke intense emoties los maken, dat je deze tips nog eerder zal opeten dan toepassen.

Vandaar dat hier een paar basisregels volgen:

  1. Spreek je uit! Wat je niet uitspreekt blijft in de lucht hangen, stapelt zich op of gaat een eigen leven leiden.
  2. Geen geweld!
  3. Niet waar de kinderen bij zijn.
  4. Zoek hulp als je merkt dat je erin vast blijft zitten.

Houd rekening met Pavlov

Iedereen kent waarschijnlijk de onderzoeken van Pavlov waarbij de hond die normaal alleen kwijlt bij het zien van vlees, uiteindelijk al begon te kwijlen bij het horen van het belletje. Een belletje, dat altijd rinkelde voordat hij het stuk vlees kreeg. Bij mensen werkt dit ook.

Negatief: Als ruzie altijd op een vaste plaats gebeurt, of op een vast moment, kunnen die plaats of dat moment “besmet” worden. De fijne (slaap)kamer wordt de ruziekamer, die je alleen maar hoeft te zien om buikpijn te krijgen. Het naar bed brengen van de kinderen wordt een opgave, omdat je weet, dat de ruzie altijd daarna is. Zorg dus voor variatie van omgeving en tijdstip. Wandelen als variatie hielp bij ons. De buitenlucht, de beweging, de stiltes, geen afleiding door de kinderen. Bij bewegen maak je ook serotonine aan. Het “geluks”-hormoon.

Positief: Alles wat met een vaste regelmaat gebeurt, geeft houvast en daarmee vaak ook rust. Het ontbijt klaarmaken voor iedereen op zondag, het kusje voordat je naar het werk gaat. Een vaste dag voor je lover. Zo heeft iedereen iets anders. Koester dit. Het helpt.

Tot slot

Ruzies komen en gaan. Dit geldt ook voor mijn man en mij. Het is fijn voor ons om te realiseren dat ruziemaken geen wekelijks (dagelijks) onderdeel meer is in onze relatie. Maar we zijn er niet bang meer voor.

We herkennen de patronen in het ruziemaken.
We durven ons kwetsbaar op te stellen.
We kunnen elkaar een veilig gevoel geven.
We kunnen goedmaken.
En we kunnen loslaten.

In de komende blogs zal ik dieper op deze onderwerpen ingaan. Deze nieuwe vaardigheden hebben wij onder de knie gekregen door onze open relatie en ook door er ruzie over te maken. Het wil natuurlijk niet zeggen, dat je perse een open relatie moet hebben om dit te ontwikkelen. Een relatie met 1 persoon kan soms al genoeg inspiratie geven :-))

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn blog. Herkennen jullie je erin, heb je andere tips of ideeën, schrijf ze in de reactie. Ook als je monogaam of singel bent. Je helpt er anderen mee.

Rhea Darens (pseudoniem)
Open relatietherapeut
Oprichter www.openrelatie.nu
Tel: 06-41587202
E-mail: info@openrelatie.nu

We zeggen het tegen niemand

“Waarom laat je je niet zien?” Ik had veel inhoudelijke reacties verwacht over mijn blog “vreemdgaan of een open relatie”. Op het moment van schrijven viel dit mee.  Van alle lezers, zowel monogaam als polyamoreus, kreeg ik complimenten voor de openheid waarmee ik dit geschreven had. Wat er wel uitsprong was dat de helft van de reacties ging over het feit dat ik anoniem wilde blijven.

Dit verraste mij. Is het zo raar dat wij anoniem willen blijven? De meeste minnaars en minnaressen die wij kennen doen dit ook. Zeker als ze zelf een vaste relatie en kinderen hebben. Ik waardeerde het begrip, maar was net zo nieuwsgierig naar de rest. Vooral uit de polyamorie hoek, was de meerderheid van de reacties enigszins kritisch. Betekent dit dat ik met mijn anonimiteit bij een polyamoreuze minderheid hoor? Of hoor ik juist bij een meerderheid, die zich niet laat horen? En waarom laat zij zich niet horen? Angst? Teveel gedoe?

Wat zegt de wetenschap hierover

Een van mijn volgers op twitter  @Woutieeee wees me op een wetenschappelijk artikel van Geri. D. Weltzman, “Wat psychologen zouden moeten weten over polyamorie (PA)”. Met betrekking tot anonimiteit werd het volgende verteld:

[..Terwijl openlijke polyrelaties vrij zeldzaam zijn, zijn er aanwijzingen dat privé polyregelingen binnen relaties vrij vaak voorkomen. …samenwonende stellen 28%, lesbische stellen 29% en homosexuele stellen 65%….]

Openlijke polyrelaties waren /zijn dus vrij zeldzaam. Waarschijnlijk door het volgende:

[…Mensen, die een polyrelatie hebben, worden geconfronteerd met sociale afkeuring en wettelijke discriminatie, zoals die eveneens ervaren worden door leden van de lesbische, homosexuele en bisexuele gemeenschap..]

Verder stond er een ander onderzoek in 

[…dat, terwijl 75% wilde dat het hun levensstijl bekend was bij hun kinderen, slechts 21% hun kinderen daadwerkelijk volledig geinformeerd had over hun relaties met andere partners…]

Een reden die aangegeven wordt voor het niet informeren is de angst dat de kinderen van streek zouden zijn, het niet zouden begrijpen of het aan vriendjes en vriendinnetjes zouden vertellen.

Wij blijven anoniem

Voor ons is een open relatie een verrijking van ons leven. De verdieping in vriendschappen, de vrijheid in sexualiteit, de versterking van de band in onze relatie, het opdoen van nieuwe ervaringen (iemand versieren, een blauwtje lopen, internetdaten). Dit hadden wij nooit kunnen vermoeden dat dit voor ons was weggelegd. Wij hebben in onze open relatie echter  ook kinderachtige trekjes. Trekjes die tot ruzie kunnen leiden, maar die we ook koesteren omdat ze ons onherroepelijk verbinden op het moment dat we dit erkennen en toegeven. Toch maken diezelfde menselijke trekjes ons bewust dat er een risico schuilt in onze open relatie. Als je bang bent, iets kostbaars te verliezen ben je voorzichtig. Wat voor ons hierbij hoort, is de anonimiteit. Het geheim. Het laat me denken aan een zwangerschap. De eerste 3 maanden waarin het mis kan gaan, houden veel stellen deze mooie boodschap voor zichzelf. Dit doen ze niet uit schaamte. Dit doen ze om zichzelf te beschermen. Om de bemoeienissen van anderen buiten te houden. Om in alle rust deze nieuwe verandering door te maken. Om als het misgaat eerst zichzelf te kunnen herpakken.

Bij een open relatie kan dit gevoel van voorzichtigheid langer blijven dan bij een zwangerschap. Misschien gaat dat gevoel nooit weg. Is er dan iets mis met je? Welnee.  Je relatie gaat in de eerste plaats jezelf aan. Daar ligt ook je eerste verantwoordelijkheid. Richt het dus ook zo in dat het voor jou veilig voelt.

De anonieme relatietherapeut

Hoe krijg je in godsnaam klanten? Nou , via via. Het grote voordeel van een open relatie is dat er vaak meerdere stellen bij betrokken zijn. Ik merk ook dat door te schrijven en te twitteren, mensen een vrij goed beeld van mij krijgen en waar ik voor sta. Dit geeft vertrouwen.

Mijn anonimiteit geeft mij ook een groot voordeel bij het schrijven. Ik kan echt open, eerlijk en kwetsbaar vertellen over onze open relatie. Ik kan zonder schaamte alle kanten laten zien. Ook de minder mooie.  Mijn anonimiteit geeft mij de vrijheid, die ik anders niet gehad zou hebben.

Wat ik vooral geleerd heb door mijn open relatie: het leven is niet of-of. Het leven is  en-en.  Je kan van iemand houden en ook van iemand anders. Je kan jaloers zijn en toch een open relatie hebben. Je kan anoniem blijven en toch je stem laten horen. Je kan in de achterhoede zitten en toch taboes doorbreken. Er is geen of het een of het ander. Het kan allebei.

Laten we dus genieten van de vrijheid van mogelijkheden die we tegenwoordig hebben. Laten we ons verwonderen over iedereen die het zo anders doet dan wijzelf. Laten we nieuwsgierig blijven. Het is in mijn ogen juist de diversiteit en de inhoud die inspireert. Niet alleen de vorm.

Rhea Darens (pseudoniem)
Open relatietherapeut
Oprichter www.openrelatie.nu
Tel: 06-41587202
E-mail: info@openrelatie.nu