Tagarchief: ruzie

EFT

Emotionally Focussed Therapie (EFT) is een model voor relatietherapie.

De grondlegger hiervan is de Canadese hoogleraar in de klinische psychologie Dr. Sue Johnson. Ze heeft hierbij gebruik gemaakt van de hechtingstheorie van Bowlby, die gericht is op hechtingsgedrag tussen ouders en kinderen. Deze theorie heeft ze vertaald naar hechtingsgedrag voor stellen.

EFT helpt stellen om meer verbonden te zijn. Het doel is het begrijpen van de emoties die aan (niet gewenst) gedrag ten grondslag liggen. Emoties zijn hierin het doel en het middel tot verandering. Uiteindelijk leidt dit  tot een veranderd gedrag. Een nieuw hechtingsgedrag, waardoor stellen zich op een dieper niveau veilig en verbonden voelen.

Dit geldt zowel bij:

  • monogame relaties, die een fase kunnen hebben waarbij ze elkaar ontgroeid zijn
  • relaties waarin is vreemdgegaan en het vertrouwen hersteld moet worden
  • bij stellen die ervoor kiezen om hun relatie te openen.

Om wat dieper in te gaan op open relaties:
Bij het openen van je relatie kun je te maken krijgen met een toename van emoties. Mooie zoals blijdschap, trots, verwondering. Maar ook emoties die je misschien liever niet wil zien. Emoties zoals jaloezie, angst, schuld of schaamte. Deze laatste emoties kunnen een bron worden van ruzies. Ruzies die meestal ontstaan omdat één van de partners een verlies van verbondenheid ervaart. Binnen EFT worden deze ruzies onder de loep genomen, er wordt onderzocht hoe deze patronen in ruzies lopen, welke emoties hieraan ten grondslag liggen, en ook hoe op een dieper niveau vaak onbedoeld pijnpunten worden geraakt. Op het moment dat helder wordt hoe deze patronen verlopen, is het ook mogelijk deze te doorbreken en nieuwe patronen er voor terug te plaatsen. Nieuwe patronen die beter aansluiten bij de behoefte van elke partner en daarmee de veilige verbinding in de relatie herstellen.

Volwassen partners zijn emotioneel afhankelijk van elkaar voor hun levensgeluk. Dit staat soms haaks op de gedachte dat we allemaal individuen zijn, die in staat horen te zijn onafhankelijk te staan in het leven. Emotionele afhankelijkheid is echter geen zwakte en hoeft ook niet hoeft te betekenen dat je niet voor jezelf kunt zorgen. Integendeel, wie zeker is van de liefde van zijn of haar partner, gaat met een geruster gevoel de wereld in.

EFT is een wetenschappelijk beproefde methode met een groot slagingspercentage. Ik werk veel met stellen waar een ander in het spel is, hetzij stiekem zoals bij vreemdgaan, hetzij open, zoals bij een open relatie. Ik richt me hierbij op de vaste relatie en het herstellen en bevorderen van de veiligheid tussen hun. Het is aan het stel, voor welke relatievorm ze vervolgens kiezen.

Afspraken maken in je (open) relatie

Afspraken maken in een (open) relatie

“We hebben altijd ruzie voordat ik wegga.” Mijn man is verdrietig. Ik besef dat hij gelijk heeft. Elke keer als hij naar zijn minnares gaat, is het raak. Ik zie het verband nu pas. In mijn ogen hadden we (lees ik) ook altijd een goede reden om ruzie te maken. Maar misschien zoek ik wel elke keer naar een excuus om ruzie te maken. Deze gedachte doet pijn.

“Vanaf nu zal ik geen ruzie meer maken op de dag voordat je naar je minnares gaat en ook niet op de dag zelf.” Mijn man kijkt me onderzoekend aan.
“Ik meen het!” Hij knikt.
“Dat weet ik.” Hij grijnst. Hij weet dat ik vrij strikt ben met afspraken.
“Maar wil jij dan op jouw beurt zorgen dat er geen ruzies zijn, als ik terugkom van mijn minnaar of als jij terugkomt van jou minnares?”
“Hoezo?”
“Nou, als ik terugkom, dan ben jij meestal afstandelijk, alsof je het vervelend vindt dat ik weg ben geweest. En als jij terugkomt van jouw minnares, ben je juist erg blij. Maar ook daarin is er afstand, alsof je die blijdschap probeert te verbergen. Deze afstandelijkheid maakt mij onzeker. Ik weet op zulke momenten niet of je dan nog wel van mij houdt.”
“Dat zal ik voor zorgen.” zegt hij.
“Makkie!” fluistert hij in mijn oor. Ik moet lachen.

Het maken van goede afspraken is nog niet zo eenvoudig. Vaak zijn er in het verleden al verschillende afspraken gemaakt en bij ruzies blijkt er altijd een afspraak te zijn die gebroken is. Daarmee kunnen afspraken gemakkelijk stokken worden om mee te slaan.

Aan de andere kant zorgen afspraken dat er wederzijds begrip komt voor de behoefte van de ander. Ze zorgen daarmee voor houvast en veiligheid.

Zo maak je goede afspraken:

  1. Maak eerst afzonderlijk van elkaar een lijstje met afspraken, zoals die voor jou het best zouden voelen.  Van welke afspraak zou bij wijze van spreken een last van je schouders vallen?
    Valkuil:
    * De afspraken door de ogen van je partner maken. Oftewel je afspraken zo maken, dat je weet dat je partner ze goed zal keuren. Je maakt de afspraken niet voor je partner. Je maakt de afspraken voor jezelf. Je maakt zodat jij je veilig, zeker en verbonden voelt in je relatie.
    * Je afspraak bij voorbaat al lager instellen, omdat je bang bent dat je ….. vul maar in: onredelijk, minderwaardig, kinderachtig, onzeker, lastig etc. wordt gevonden.
    Als je wil dat een ander je serieus neemt, zul je dat zelf ook moeten doen.
  2. Maak niet teveel afspraken. Een relatie is geen verzekeringspolis, waarin je alles dichttimmert. Houd het bij ongeveer 10 per persoon. Als het om het gedrag van je partner gaat, probeer het dan positief te verwoorden. Geef aan wat je wel wil, in plaats van wat je niet wil.
  3. Maak de afspraken concreet. Concrete afspraken herken je aan de spanning in je buik. Denk maar aan een elastiekje. Zou die slap blijven hangen, of juist gespannen zijn?
    We gaan vanaf nu gaan we beter ons best doen is een slap elastiekje.
    Vanaf nu is elke ruzie die wij hebben op de 2 dagen voordat je naar je minnares gaat, mijn schuld, mijn verantwoordelijkheid. Zo’n afspraak is al een stuk spannender.
  4. Leg jullie afspraken naast elkaar.
    * Kijk over welke afspraken jullie het allebei eens zijn en in mee kunnen gaan.
    * Wees vastberaden bij afspraken die voor jou van fundamenteel belang zijn.
    * Wees eerlijk of het je zal lukken je echt aan een afspraak kan houden.
  5. Uiteindelijk blijven die afspraken over, waar jullie niet uitkomen. Dean Pruitt, emeritus hoogleraar, deed veel onderzoek over onderhandelingen en conflicten binnen organisaties. In de relatietherapie gebruik ik het ook. Een relatie is wat dat betreft net een micro-organisatie.
    Belangrijk is dat jullie allebei vastberaden zijn over een punt dat voor jullie belangrijk is, maar dat je ook flexibel bent over de manier waarop het ingevuld wordt. Onderzoek wat de reden en het belang is waarom de afspraak voor de een zo belangrijk is, en waarom de ander er niet in mee kan gaan. Zou deze afspraak eventueel ook op een andere manier kunnen worden ingevuld?
  6. Schrijf de uitkomst van het overleg en de onderhandelingen op. Probeer ongeveer 15 afspraken over te houden. Door het op te schrijven, wordt een afspraak serieus.
  7. Spreek een evaluatie moment af. Dit kan bijvoorbeeld na een paar weken zijn. Kijk welke afspraken goed werken, welke niet, welke verbeterd kunnen worden en welke ontbreken.
  8. Wat ons ook heeft geholpen, is dat we elkaar,  vlak voor we gingen slapen, iets moois vertelden over elkaar. Iets dat we fijn vonden, dat de ander die dag voor ons had gedaan.
    Houd die zinnen positief.
    Dus niet: wat fijn dat je er niet meteen door heen ging praten …
    Maar wel: wat fijn dat je luisterde en aan het einde vragen stelde. Ik voelde me echt gehoord.

“Ik ga. Is het goed voor je?” Mijn man gaat naar zijn minnares. Hij houdt me vast. Geeft een zoen.
“Ja. Heb het goed.” Ik meen het. Uit de grond van mijn hart.

We zijn nu wat jaren verder. De afspraken kijken we nauwelijks meer in. Maar ze hebben ons, meer gebracht dan alleen de afspraak zelf. Ze maakten dat we voor elkaar leerden zorgen, dat we leerden doseren, dat we ons kwetsbaar leerden opstellen, wanneer het niet goed ging. Hierdoor steeg ons gevoel van veiligheid, (zelf) vertrouwen en verbondenheid.

Wat voor afspraken hebben jullie in je relatie? En werkt het? Zijn er nog tips die ik hierboven niet genoemd heb, maar die anderen kunnen helpen? Laat het weten in een reactie bij de blog. En…kom je er niet uit, bel mij dan gerust.

Rhea Darens
EFT-relatietherapeut

Relatietherapie werkt bij de meeste stellen

‘Is dit misschien iets voor ons?’, zet ik in de onderwerpregel van de mail die ik naar mijn man stuur. In de mail staat een link naar een relatietherapeut.

We hebben ongeveer vier keer per week ruzie. We zitten muurvast in onze relatie. Er moet echt iets gebeuren; samen komen we geen stap verder. We willen elkaar niet kwijt, maar we hebben moeite elkaar te vinden en om dit vervolgens vast te houden.

Gespannen wacht ik zijn reactie af. Die volgt al snel: ‘Ik denk het wel. X.’ Het kruisje achter dit korte zinnetje geeft me in elk geval een positief gevoel.

Die avond bekijken we samen de website van de relatietherapeut en spreken we voor het eerst weer écht met elkaar. We stellen elkaar vragen en ik voel de wederzijdse interesse. We luisteren oprecht naar elkaar. We gaan eindelijk weer iets gezamenlijks doen: we gaan in relatietherapie. We maken een afspraak en nu we weten dat we een ander deelgenoot gaan maken, verandert er al iets bij ons. Door samen te gaan, zijn we weer ‘wij’.

Onderhoudsbeurt

Mensen geven veel geld uit aan het onderhoud van hun bezittingen. Het huis wordt regelmatig geverfd, de kozijnen vervangen, het dak gerepareerd. De auto krijgt op tijd een grote beurt en gaat netjes naar de APK. Ieder half jaar liggen we gewillig in de stoel van de tandarts. Maar als onze relatie minder gaat… dan denkt bijna niemand aan ‘repareren’, laat staan aan ‘preventief onderhoud’.

Relatietherapie heeft gek genoeg een slechte naam. Relatietherapie is voor mensen met een heel slechte relatie. Zo’n relatie die eigenlijk niet meer te redden is. Self fulfilling prophecy voor mensen die het bezoek aan een relatietherapeut blijven uitstellen tot het inderdaad te laat is.

Geen redmiddel maar investering

Wie relatietherapie niet langer ziet als laatste strohalm maar als investering in een (betere) relatie, kijkt er heel anders tegenaan. Mensen die kiezen voor relatietherapie, nemen het heft weer in handen in een situatie die ze niet meer de baas leken te zijn. Van elkaar afdrijven, ruzies, onbegrip en verwijten, kunnen weer plaatsmaken voor verbondenheid, begrip, luisteren en liefde. Relatietherapie kan geen relatie redden, dat doen de partners zelf.

Relatie APK’tje

Mensen met een open relatie gaan vaak al in een eerder stadium naar een relatietherapeut. Zij hebben immers al wat taboes doorbroken. Deze stellen willen elkaar niet kwijt raken in hun, soms hectische avontuur en zoeken preventief een vangnet. Ook in de Christelijke gemeenschap is (preventief) werken aan je relatie meer geaccepteerd. Ze noemen het vaak een ‘APK voor je relatie’. Inmiddels zie je steeds vaker monogame koppels die de weg naar de relatietherapeut weten te vinden. Omdat ze behoefte hebben om elkaar beter te begrijpen, om samen gelukkiger te zijn. En dit (samen) te blijven.

Als je die stap eindelijk waagt

  1. Alleen al het maken van een afspraak, maakt dat je bewuster met elkaar praat en luistert. Vaak is het eerste gesprek vrijblijvend. Wat heb je te verliezen? (Of te winnen!)
  2. Het voordeel van een therapeut is, dat jij niet meer verantwoordelijk bent voor het leiden van het gesprek. Dat doet de therapeut voor je. Jij kan je focussen op jezelf of op je partner, maar je hoeft er niet meer voor te zorgen dat het goed gaat.
  3. Een therapeut brengt een nieuwe manier van omgaan met elkaar teweeg. Heb geen illusies over grote veranderingen (bij de ander!). Er worden geen nieuwe rivieren aangelegd in je relatie, maar er wordt wel een steen in de rivier verlegd, waardoor alles anders stroomt.
  4. Het brengt rust. Ook als het tussendoor minder goed gaat, weet je dat er een vangnet in.
  5. Het brengt je relatie naar een ander niveau. Doordat je je partner beter leert kennen, maar ook doordat je jezelf beter leert kennen en begrijpen, ontstaat er een sterkere band.

Let op de ‘klik’

Je voelt meteen of je een klik hebt met een relatietherapeut of niet. Hebben jullie die niet allebei, stop dan. Twijfel niet aan jezelf en ga het ook niet ‘een kans geven’. Relatietherapie werkt als je jezelf kwetsbaar durft op te stellen. Hiervoor moet je je veilig voelen en op je gemak. Zoek een relatietherapeut bij wie jullie allebei een goed gevoel hebben.

Relatietherapie werkt: cijfertjes

Er zijn al veel onderzoeken gedaan die aantonen dat relatietherapie werkt. Emotionally Focused Therapy (EFT) scoort het best: ongeveer 75 % van de stellen zeggen hun relatie te hebben verbeterd na EFT. Maar ook onderzoeken bij andere therapieën, zoals gedragstherapieën, komen met positieve cijfers van rond de 65% (Christensen, 2009).

Er zijn wel wat kanttekeningen bij de maken. Bij EFT hadden de observerende therapeuten vaak een achtergrond in EFT. Bij de gedragstherapieën ging het om stellen die heel gemotiveerd waren om aan hun relatie te werken. Toch hebben beide onderzoeken de moeilijkheden niet geschuwd en gebruikten ze in het onderzoek stellen met zeer ernstige huwelijksproblemen.

Bij een follow-up onderzoek een aantal jaren later waren de cijfers van de therapieën bijna vergelijkbaar: 25% gescheiden. 25% was neutraal over hun relatie, maar nog steeds bij elkaar en 50% gaf aan dat de kwaliteit van hun relatie nog steeds verbeterd was.

Rust en warmte

We liggen in de relaxruimte van de sauna. Ik schuif naar mijn man en leg mijn hoofd op zijn schoot.
‘Dit was drie jaar geleden wel anders hè?’
Mijn man glimlacht en streelt mijn haar.
‘Ja. Ik kan me niet eens meer voorstellen dat we toen zo’n ruzie hadden.’

We hebben nu nauwelijks nog ruzie. We hebben elkaar beter leren kennen, we accepteren meer van elkaar en we zijn ook milder over onszelf.

Hij zucht diep. Een intens tevreden zucht.

Misschien is het wel zoals Albert Einstein ooit zei:
“Te midden van de moeilijkheid, ligt de mogelijkheid.”

Wat is jullie ervaring met relatietherapie? Hadden jullie er wat aan? Of juist helemaal niet? Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen.

Rhea Darens
EFT-Relatietherapeut

Hoe manage je jaloezie in een open relatie

‘Volgende week heb ik vijf dates!’

Ik kijk naar het glunderde gezicht van mijn man. Ik ken hem goed genoeg; het geeft hem een kick dat hij dit kan zeggen. Ik moet even slikken en krijg een benauwd gevoel. Hoe kan ik deze ‘concurrentie’ ooit aan, hoor ik een klein stemmetje keihard roepen.

Diep in mijn hart weet ik wel dat dit geen concurrenten zijn. Er is iets anders dat me raakt. Hij staat er niet bij stil, hoe het voor mij is. Dat stuit me niet alleen tegen de borst. Het maakt iets in mij wakker: de valse versie van mijzelf.

‘Wat leuk voor je!’ roep ik zo enthousiast mogelijk.

Ik schenk hem mijn stralendste glimlach en zeg: ‘Wat toevallig. Ik heb net contact met een leuke Twitter-volger. Hij wil nummers uitwisselen, zodat we gewoon kunnen appen. Die 140 tekens van Twitter zijn echt te weinig voor ons.’

Die zit. Ik voel me meteen anders. De sfeer is óók ineens veranderd. Met een voldaan gevoel sta ik op.
‘Thee?’ vraag ik lief. Maar mijn man luistert al niet meer. Hij wil geen thee. Hij wil uitleg.

‘O. Zijn nummer. En wat deed jij?’ Ik voel de spanning in zijn stem, die hij probeert te onderdrukken.

‘Ik?’ zeg ik, terwijl ik zogenaamd sta te twijfelen bij het kiezen bij de verschillende smaken thee.

‘Ik vind het wel spannend, zo’n voorstel.’

Zijn blik is strak op mij gericht. ‘Nou?’  Zijn gezicht spreekt boekdelen en ik voel me schuldig. Wat ben ik  kinderachtig bezig. Ik besluit hem uit zijn lijden te verlossen.

‘Ik ben er niet op ingegaan. Tuurlijk niet. Ik probeer een naam op de te bouwen als relatietherapeut, dan ga ik het toch niet aanleggen met mijn volgers?’ Hij ontspant direct.
‘Maar ik voel me wél gevleid’, zeg ik naar waarheid.

Bewust of onbewust kunnen we onze partner jaloers maken. Grof gezegd ontstaat jaloezie in een liefdesrelatie als het ‘zelf’ of de relatie bedreigd wordt. Het wordt vaak gezien als een zwakte van één van de partners, maar het is juist iets waar beide partners een rol in hebben.

Jaloezie kan komen door:

  • Jezelf.

Je voelt je niet veilig. Hoe kan jij ervoor zorgen dat je je wél veilig voelt?

Stel je voelt je de ‘mindere’ of je hebt het gevoel dat er geen rekening met jou wordt gehouden. Sta in dat geval even stil. Kijk of je van de rode gedachte een groene kan maken. Niet alles wat je denkt of voelt is waar. Maar kijk ook waar je partner je kan helpen. Spreek je uit. Wees eerlijk en kwetsbaar. Je hoeft het niet alleen te doen.

  • Je partner

Ben jij in staat je vaste partner een veilig gevoel te geven?
Als je vaste partner zich jaloers voelt, kan dat komen door iets wat jij doet (of je lover, maar dat is een andere blog ;-)). Sta stil bij wat er gebeurt.  Voel je verantwoordelijk en onderzoek. Bekritiseer behoeftes niet, heb er geen oordeel of mening over, kijk alleen of je hierin mee kan gaan. En zoek alternatieven als je dat, om welke reden dan ook, niet kan.

Uit verschillende onderzoeken blijkt dat veel open relaties eindigen vanwege jaloezie. Het managen van jaloezie is daarmee een belangrijk aspect in open relaties.

Jaloezie gaat niet om angst maar om veiligheid

Het managen van jaloezie draait om het creëren van veiligheid. Velen zouden zeggen: het beheersen van angst. Maar bij focus op angst ligt alles bij één persoon, terwijl het juist vaak een samenspel is met een wederzijdse afhankelijkheid en verantwoordelijkheid.

Ik focus me in dit blog daarom op veiligheid. Mijn ervaring is dat zodra een stel zich veilig voelt, de meeste angsten verdwijnen en wat overblijft hanteerbaar is. Is een situatie echter niet veilig, dan ontstaan er als een 7-koppig monster, telkens weer nieuwe angsten.

Hoe veiliger jij je voelt in je relatie, hoe minder sprake er zal zijn van jaloezie.

Hoe manage je jaloezie in een open relatie

  1. Ga ervan uit dat jaloezie óók in jullie open relatie een gegeven is. Er zijn misschien een paar mensen zo verlicht, dat dit niet voorkomt en misschien ook een paar die op een pathologische manier niet in contact zijn met hun gevoel. Maar de meeste van ons, ervaren jaloezie zodra onze partner een seksuele relatie met een ander heeft.
  2. Streef er niet naar jaloezie uit te bannen. Jaloezie brengt ook passie, opwinding, lust.
    Streef ernaar om er mee om te gaan. Uit onderzoek van Jenks (1998) komt naar voren dat bijvoorbeeld swingers zich liever bezig houden met het managen van jaloezie, dan het elimineren ervan. Ook al zijn wij geen swingers, ik sluit me hier graag bij aan.
  3. Maak afspraken. De afspraken die in het eerste jaar van een open relatie worden gemaakt, gaan bijna allemaal over veiligheid en wat jij nodig hebt om je veilig te voelen. Benut deze fase. Je kan alleen leren, ontwikkelen en groeien, als je je veilig voelt.
  4. Wees eerlijk over je behoeften. Als je partner iets kan doen waardoor jij je veilig voelt, geef dit dan aan. Schaam je niet als het kinderachtig is. Het gaat erom dat jullie samen ontdekken wat werkt bij elkaar.
  5. Herken de alarmsignalen. Afwijzen, wraak nemen, afstandelijk worden, ruzie zoeken. Allemaal tekenen die in eerste instantie onder de noemer jaloezie kunnen vallen. Terwijl het vooral tekenen zijn die duiden op een verminderd gevoel van veiligheid. Gebruik het als een startpunt voor een gesprek.
  6. Hou vol. Tijd is je vriend.  Elke keer als je door een moeilijke situatie komt, schept dat vertrouwen. Veiligheid opbouwen is vaak een kwestie van veel onveilige situaties trotseren.

Ik schenk heet water in een mok en hang er een zakje in.

‘Vind je het lastig, dat ik nu met vijf vrouwen date?’ Mijn man begrijpt ineens waar het steekt.
‘Het is wel een beetje veel,’ zeg ik zacht, ‘en omdat ik niet moeilijk doe, denk jij dat het makkelijk is voor mij. Maar dát is niet zo.’

Hij houdt me vast, zoals hij dat alleen kan doen. Ik verberg mijn gezicht in zijn nek en snuif zijn vertrouwde geur diep op. Dan maakt hij me los en kijkt me aan.
‘Ik had niet gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar ik ben zo blij dat jij met T. bent. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het nooit uitgaat. Want schatje, ik zou het omgekeerd niet trekken: jij met vijf mannen daten; ik moet er niet aan denken!’

Hij ziet me. Helemaal. Het is goed.

Hoe maak jij je partner jaloers? Hoe kan je partner jou jaloers maken? Wanneer doen jullie dat? En hoe reageren jullie daarop?

Rhea Darens
Relatietherapeut

Goedmaken na ruzie: zo doe je het goed

‘Kom je boven?’ Het sms’je laat niets te raden over en ik zou het leuk moeten vinden. Er is alleen een klein detail waardoor ik het niet leuk vind: we hadden een afspraak om vier uur. Een afspraak ja, omdat mijn man het zó druk heeft dat quality time erbij inschiet als we het niet in de agenda zetten.

Ik kijk op de klok. Het is half zes.

Quality time is over. Tijd voor een quality-fight!

Zodra ik mijn hoofd om de slaapkamerdeur steek zegt hij sorry. Hij trekt er een schuldbewust gezicht bij. Ook dat nog.

‘Sorry. Ik had een alarm in moeten stellen.’
‘Je had wát?’
‘De wekker moeten zetten, dan was ik de tijd niet vergeten.’
‘Dus sorry omdat je geen wekker hebt gezet?’

Mijn kalme en verstandige ratio heeft geen schijn van kans; mijn temperamentvolle emoties nemen het van me over.

Wij zijn duidelijk nog niet aan goedmaken toe. Wij moeten eerst nog ruzie maken.

Goedmaken is een precies werkje. Als je dit half doet, is de schade soms groter dan het incident zelf. Je moet het dus écht menen en niet doen omdat je van het gedoe af wilt zijn of om je goede wil te tonen. Een ander voelt haarscherp aan dat je motieven niet oprecht zijn.

Goedmaken is een proces. Hoe het proces loopt hangt af hoe de gekwetste en de kwetser met de situatie omgaan. De aanleiding tot ruzie ontstaat vaak door een actie plus een reactie waarbij de gekwetste en kwetser van rol wisselen. Dat  maakt goed ruziemaken (en goedmaken) gecompliceerd.

Ik ken mijn eigen rol dit keer maar al te goed. Toen ik verlangend zat te wachten en het na vieren was, had ik me van mijn beste kant kunnen laten zien. Als ik in een veelbelovende luchtige outfit zijn werkkamer was binnengelopen op mijn hoge hakken en op zijn schoot was gekropen, had hij zijn werk meteen uit zijn handen laten vallen. Maar ik koos ervoor om niets te doen. En niets doen is in dit geval ook een duidelijke actie.

Omdat ruziemaken een proces is, zijn er duidelijke stappen te onderscheiden. Kijk even mee.

Het ruzie-goedmaak-proces bestaat uit 5 stappen:

  1. Gedoe, oftewel de confrontatie, lees: ruzie
  2. Toegeven wat je rol is. Kwetsbaarheid tonen.
    Schets heel precies hoe de situatie was, laat zien dat je begrijpt waar je de ander pijn hebt gedaan, neem de volledige verantwoordelijkheid voor wat je deed en toon berouw.
  3. Vergeven
    Hier is soms tijd voor nodig. Als je merkt dat je alles hebt gedaan om het goed te maken, maar de ander is nog steeds boos, voel je dan niet afgewezen, maar laat het even los.
  4. Herstellen wat fout is gegaan.
  5. Verzoening.

Hoe de gekwetste met de gebeurtenis omgaat hangt af van de volgende factoren:

  1. Hoe close is de relatie die je hebt met de ander?
  2. Hoe ingrijpend de kwetsende gebeurtenis is.
  3. In hoeverre is de gekwetste in staat om het los te laten?
  4. Hoe welwillend is de gekwetste om de fouten van de ander te accepteren en compassie te hebben?

Hoe de kwetser met de gebeurtenis omgaat hangt af van het volgende:

  1. In hoeverre vindt de kwetser dat het slachtoffer zelf schuld draagt?
  2. In hoeverre toont de kwetser berouw over het gebeurde?
  3. In hoeverre is de kwetser oprecht in de verontschuldiging?

Welke invloed heb je zelf op het verloop van de ruzie? Goed om te weten wat je niet moet doen:

  1. Als kwetser beginnen om aan de gekwetste uitleggen hoe het komt dat je deed wat je deed. In de meeste gevallen wil de gekwetste eerst zelf begrepen worden, voordat er ruimte is voor begrip van de ander.
  2. De schuld buiten jezelf leggen. ‘Ik deed het toch niet expres? of ‘Het kwam door…’.
  3. Impliciet de schuld bij de ander leggen. Dit doe je ook door te zeggen: ‘Het spijt me dat je dit zo ervaart, voelt etc.’ Het is dan alsof het een probleem van de ander is.
  4. Alleen excuses aanbieden voor de handeling en niet voor de consequenties.
  5. Halve excuses aanbieden. ‘Sorry, … denk ik.’

Goedmaken is mooi. Je toont karakter. Je herstelt de band. Het geeft vertrouwen. Het inspireert. En je voelt het meteen als iets goed is. Je herkent het aan de klik. Het moment dat je elkaar weer kan aanraken. Je voelt je intens verbonden met elkaar. Alles is uitgesproken. Er staat niets meer tussen jullie in.

De quality fight, werd uiteindelijke quality verbondenheid en die eindigde alsnog in quality time.

Als ik mijn man een opening biedt zodat hij me écht laat voelen dat hij er ook van baalt, dat hij het rot vindt voor mij dat ik op hem heb zitten wachten, kan het goedmaken beginnen.

‘Ben je nog boos op me?’
‘Nope.’  Ik lig tegen hem aan, voel zijn armen om me heen. Streel zijn borst.
‘Het spijt me dat ik je vergat.’ Het is oprecht.
‘Het spijt me dat ik niet naar je toeging.’ Ik meen het ook.
‘Toch ga ik de volgende keer wel mijn wekker zetten.’  Nu moet ik er om lachen.
‘Ik stuur jou de volgende keer wel een sms’je; wat voor verrassingen je aan het voorbereiden bent.’

Hij grijnst. Hij neemt de uitdaging onmiddellijk aan. Hij is goed in verrassingen.

Hoe ervaar jij het als het tijd is om goed te maken? Vind je het vernederend, waarbij je het gevoel hebt dat je door het stof moet kruipen? Of voelt het juist als herstel? Ik ben benieuwd naar jouw ervaring. Een reactie bij de blogs op mijn website, levert je een gratis consult op.

P.S. Deze blog is een onderdeel van een serie blogs over ruzie. Klik op overzicht, voor een overzicht van mijn blogs. En… volg mij op Twitter @openrelaties. Ik volg terug.

Rhea Darens
Relatietherapeut

Kwetsbaarheid maakt een open relatie sterk

We zitten allebei met een biertje in onze hand aan de stamtafel van ons café. Mijn man kijkt me met een scheef gezicht aan. Ik weet precies waarom.

‘Je vindt het leuk hè, als ik iets niet kan?’ zegt hij.

Ik denk aan de dansles van daarnet en ik kan mijn lachen niet onderdrukken. Een triomfantelijke lach. Niet aardig van mij. Maar voor het eerst deze week voel ik me opgelucht en vrij. Ik zou nu een spelletje met hem kunnen spelen, gauw over iets anders beginnen of sorry tegen hem zeggen. Maar ik besluit eerlijk tegen hem te zijn.

‘Het ging vanavond niet om jou en wat jij deed. Het ging om mij!’

Hij kijkt me niet begrijpend aan. Hij is duidelijk nog met zijn gedachten bij de dansles die hij lijdzaam heeft ondergaan.

‘Het gaat erom wat ik net deed bij de dansles. Jij bent de laatste tijd volop aan het daten. Je bent druk met je werk. Ik ben jaloers op alles en iedereen die jouw aandacht krijgt. Ik voel me niet gezien.’

Zijn blik verandert.

‘Vanavond wilde ik dat jij ook jaloers was. Toen het dansen niet goed ging tussen ons. Toen jij je armen niet goed hield en ik de kans kreeg om het met de dansleraar te doen… nou ja, dat kwam me goed van pas. Ik wilde jou ook laten voelen hoe het is als ik iets met een ander doe.’

Zijn ogen vernauwen zich maar ik ben nog niet klaar.

‘Met plezier. Beter dan met jou. En ik genoot ook nog van jouw boze reactie.’

Hij neemt een slokje van zijn bier en kijkt nu niet langer beledigd. Eerder geamuseerd.

‘Dus hij doet het beter dan ik?’ zegt hij uitdagend.

Ik lach nu voluit. ‘Niet alleen dat. Ik voel me weer sterker dan ik me in tijden heb gevoeld. Sorry schat. Ik weet dat het heel kinderachtig van me was maar ik had het even nodig om mezelf overeind te takelen.’

Hij houdt zijn glas bier omhoog en we tikken de glazen zachtjes tegen elkaar aan. ‘Proost. Mooie vrouw’ zegt hij en knipoogt naar me. We voelen allebei hoe de spanning tussen ons wegloopt als een ballon die is ingeprikt. Geen gedoe. Durven zeggen hoe het zit. We zijn weer verbonden met elkaar.

Herken je dit? Dat je dingen doet, die je niet zo mooi vindt, gewoon om jezelf een beter gevoel te geven?

Meestal gebeuren dit soort processen onbewust.

Ik had me ook niet voorgenomen om mijn man eens even lekker jaloers te maken. Maar toen de gelegenheid zich voordeed, greep ik hem met beide handen aan. En ik vond het niet erg om hem met een rotgevoel op te zadelen.

Op zo’n moment voel je het onzuivere, het ongemakkelijke of het vileine van waar je mee bezig bent. Omdat het zo subtiel gebeurt is het heel makkelijk te ontkennen en maak je het ongrijpbaar.

Nee, het is niet aardig als je zo doet. Alleen perfecte mensen zijn altijd aardig. Het is een teken van moed om toe te geven dat je niet perfect bent.

Er is moed voor nodig om niet perfect te willen zijn

De meeste mensen streven naar perfectie of willen zichzelf in ieder geval van hun beste kant laten zien. We doen coaching en cursussen om een betere versie van onszelf te worden. En als je hier zelf geen behoefte aan hebt, wijzen anderen je hier wel op: vrienden, familie, volgers of opdrachtgevers die meer van je verwachten.

Perfecte mensen zijn prachtig, onafhankelijk en blaken van zelfvertrouwen. Dat klinkt misschien begerenswaardig en dat is vast de reden waarom mensen altijd aan zichzelf blijven sleutelen.

Perfectionisme heeft ook een keerzijde. In relaties kan perfectie ook tot ongrijpbaarheid leiden. Het staat echte verbinding in de weg. En verbinding en veiligheid zijn juist de basisvoorwaarden voor een waardevolle, diepe relatie.

Staat perfectie of de angst om niet perfect te zijn (en te worden afgewezen) een goed contact in jouw relatie(s) in de weg? Lees dan de punten hieronder eens door en kijk wat jij kunt toepassen.

  1. Toon niet alleen de perfecte buitenkant (je kracht), maar ook de imperfecte binnenkant (je schaamte, je angst). Wees eerlijk over je gevoel en je gedrag. Ook als het kinderachtig is.
  2. Er is moed voor nodig om jezelf open te stellen. Je loopt het risico afgewezen of teleurgesteld te worden. Dat voelt onveilig. Wees moedig in je relatie.
  3. Het is de moeite waard om dit onveilige pad te betreden. Er zijn geen garanties maar het kan een mooie ontdekkingstocht naar verdieping worden.
  4. Door ook je imperfectie te laten zien, laat je zien dat je een ander vertrouwt.
  5. Omgekeerd zal de ander jou daardoor ook makkelijker vertrouwen en zich vervolgens gemakkelijker openstellen en aan jou laten zien.
  6. Dit leidt tot begrip, verbondenheid en veiligheid.

De kracht van kwetsbaarheid

Dit is de titel van een prachtig boek geschreven door Brené Brown, professor aan de universiteit van Houston. Zij geeft aan dat kwetsbaarheid geen teken van zwakte is, maar juist de weg naar moed, betrokkenheid en betekenisvolle verbindingen.

Klik op onderstaande video van haar lezing bij TedX Houston.

Brené Brown TedX Houston

In het kort zegt ze het volgende:
“[…Krachtige kwetsbaarheid draait om de moed om jezelf te laten zien, dat je dingen uitprobeert en dat je het risico neemt om te falen. Dat je inziet dat perfectie niet bestaat, dat winnen en verliezen bij het leven horen. Dat door jezelf volledig te accepteren, je eigen schaamte ook vermindert. ..]“

Aan dat laatste zou ik willen toevoegen, dat het omgekeerde ook werkt. Juist door je schaamte te tonen, zul je merken dat het niet zo erg is als je denkt en zul je jezelf meer accepteren.

Kwetsbaarheid doorbreekt patronen in ruzies

Zoals je in de vorige blog patronen in ruzie hebt kunnen lezen, wordt in ruzies vaak onbewust het pijnpunt van de ander geraakt. Vervolgens weet die ander jou op precies dezelfde manier te raken: op jouw pijnpunt, jouw kwetsbaarheid. Om dit te ontdekken zal je een pad moeten afleggen waarbij je door je eigen schaamte heen gaat. Dit is soms een confronterende worsteling waarbij je elkaar kunt helpen.

Hoe kun je iemand helpen zich kwetsbaar op te stellen?

Hou geen spiegel voor, zet ook geen ratio in, maar voel. Soms echt letterlijk, door iemands hand vast te houden of de rug te strelen. Wees liefdevol en bemoedigend. Stel vragen en deel je ervaring. Laat merken dat je weet hoe het voelt en dat je meevoelt.

Kwetsbaarheid maakt sterk

‘Wat eerlijk van je’ zegt mijn man als hij een nieuw biertje voor me neerzet.

Na mijn ontboezeming hebben we geen woorden meer nodig. Ik weet ook wel dat ik me niet netjes (lees: perfect) heb gedragen. Maar nu begrijpen we elkaar weer. De lucht is zuiver. De klik is er weer. We kunnen elkaar weer aanraken.

Perfectie trekt aan. Maar imperfectie verbindt. Omdat we daar veel meer van onszelf in herkennen.

De deur van het café gaat open. De dansleraar stapt binnen. Mijn man staat op en klopt hem vriendschappelijk op zijn schouder. ‘Biertje?’ vraagt hij en hij loopt vol zelfvertrouwen naar de bar.

Kwetsbaarheid, behoefte aan erkenning en vertrouwen zijn natuurlijk niet voorbehouden aan mensen die een open relatie hebben. Ook monogame koppels zullen zichzelf herkennen in mijn blogs.

Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties en ervaringen met betrekking tot kwetsbaarheid. De mooiste reactie krijgt van mij het boek van Brené Brown toegestuurd.

Rhea Darens
Relatietherapeut

De ruzie roller coaster – patronen in ruzies

Terwijl ik onze jongste naar bed breng, verheug ik me op ‘onze’ avond. Die ene avond door de week is belangrijk voor ons. Als ik op de gang loop hoor ik de sms-toon van zijn telefoon beneden. Even later is hij in gesprek. Met haar.

Hoewel we hier duidelijke afspraken over hebben gemaakt. ‘Ze heeft wat problemen’ legt hij later uit. En hij wil er voor haar zijn.

Au.

Even later zitten we samen op de bank. Nu hebben wij óók een probleem.

Mokkend zit ik naast hem op de bank. Zie je wel dat ik niet leuk genoeg ben, spookt het door mijn hoofd. Inmiddels kent mijn man mijn valkuil. Hij aait me over mijn hoofd en geeft me een kus. Ik ontdooi. Werp een veelbetekenende blik op zijn mobiel. Hij grijnst. Hij kent zijn eigen valkuil ook. Anderen kunnen bij hem makkelijk voor gaan. Demonstratief zet hij zijn telefoon uit als hij tegen me aankruipt.

Herkenbaar?

Wees nieuwsgierig en onderzoek wat er gebeurt

Dit voorbeeld hierboven zag er soepel uit, of niet? Geloof me, zo soepel ging het in het begin niet. Enige emotie was ons niet vreemd. Gelukkig gaat Emotionally Focused Therapy (EFT), de therapie waar ik mee werk, er vanuit dat emotie het doel en het middel tot verandering is.

Schrik niet van de ruzies. Wees nieuwsgierig en onderzoek wat er gebeurt. Je zult merken dat ze volgens een vast patroon verlopen. Een patroon waarin je onbedoeld pijnpunten van elkaar raakt. Als je dit gaat herkennen, ontdek je wat jullie valkuil is.

  1. Stap 1: een ruzie richt zich in eerste instantie op de ander en wat de ander doet. In 8 van de 10 relaties verloopt zo’n ruzie met een aanvaller en een terugtrekker in de hoofdrol. De gekwetste valt aan. De kwetser trekt zich uiteindelijk (gekwetst) terug. Dit deel van het proces is vaak verdrietig, maar het hoort het erbij. Lees mijn vorige blog ‘Gedoe is goed.’
  2. Stap 2: Vaak zitten achter de strijdpunten diepere conflictpunten verborgen. Onderzoek dit. Het is niet de bedoeling dat je weer de pijlen op de ander richt. Deze keer neem je jezelf onder de loep. Daar is moed voor nodig en kwetsbaarheid. Wat raakte jou in wat je partner deed of zei? Hoe voel je je daardoor? Wat is jouw pijnpunt?
    In dit deel van het onderzoek is er vaak een terugval naar stap 1. Hou vol!
  3. Stap 3: Vervolgens kijk je hoe jouw pijnpunt samenhangt met het pijnpunt van je partner. Je zal ontdekken dat ze naadloos op elkaar aansluiten tot een perfecte negatieve spiraal. Dit begrip maakt mild. Als je hier zit is goedmaken een koud kunstje.
  4. Stap 4: Tot slot: ontdek wat nodig is om uit die spiraal te komen. Wat heb jij nodig? Wat heeft je partner nodig? Hoe kunnen jullie elkaar helpen? 

Hier doet het pijn

Het onderzoek naar de pijnpunten kostte ons de meeste tijd. Pijnpunten hangen vaak samen met angst ook wel schaamte. Er is moed voor nodig dit te laten zien.

Ik denk bijvoorbeeld dat ik niet leuk genoeg ben. Niet dat je dat aan mij kan merken; ik ben extravert, stoer, goedlachs  en neem initiatief. Een leuke vrouw.

Mijn man heeft zijn eigen angst. Hij denkt dat hij in een isolement zal eindigen. Ook aan hem merk je niets; hij is sociaal, trouw aan zijn vrienden en besteedt veel tijd en aandacht aan hen. Een sociale man.

Door onze open relatie ontdekten we, wat al die jaren onder de mantel der liefde was bedekt. Dat achter die mooie kant ook een schurende kant met onzekerheden schuilging. Ik kon mijn man claimen. Mijn man kon mij verwaarlozen. Het gevolg: ruzie, waarin ik echt niet leuk was en mijn man zich terugtrok in een isolement. Onze angsten werden een waarheid.

We kregen steeds meer inzicht in elkaar en begrip voor elkaar. Onze afspraken werden daardoor steeds duidelijker en beter. Ze gingen niet meer over wat de ander moest doen, maar over hoe we gingen zorgen dat we niet in onze valkuilen stapten.

Een open relatie is, net als elke andere relatie, hard werken. Ik heb moeten leren loslaten en mijn man heeft moeten leren tijd voor ons te maken. We struikelen nog regelmatig. Maar we herkennen onze valkuilen en we vangen elkaar op als dat nodig is. Dat werkt!

Rhea Darens (pseudoniem)
Open relatietherapeut
Oprichter www.openrelatie.nu
Tel: 06-41587202
Mail: info@openrelatie.nu
Twitter: @openrelaties

Gedoe is goed

“Weet jij nog waar onze laatste ruzie over ging?” vraag ik mijn man. Hij flost zijn tanden. Een precies werkje met zo’n eng langwerpig borsteltje dat hij tussen zijn tanden weet te wringen.

“Nee. Hoezo?” Hij slist en spuugt een beetje. Dan worden we allebei stil. We hebben al heel lang geen ruzie meer gemaakt. Wat heerlijk.

Toch waren we nooit zover gekomen, als we die ruzies niet hadden gehad. Daarom hier een hart onder de riem, voor alle stellen die in dit stadium van ruzie maken zitten. Schrik niet van de ruzies. Ruzie is gedoe. Ruzies hebben ook een functie.

Waarom ruzie maken in een open relatie goed is:

  1. Ruzie maken doe je met de persoon van wie je houdt.
  2. Bewust of onbewust test je elkaar uit. Blijft hij/zij bij me, ook als ik zo lelijk doe?
  3. Ruzie zorgt voor ontlading. Door eruit te gooien wat je dwars zit, voel je je opgelucht.
  4. Ruzie zorgt voor bewustwording. Je leert de ander kennen, maar ook jezelf. Je eigen nare kanten, jouw rol in het geheel. Als gevolg hiervan maak je keuzes en ervaar je steeds duidelijker hoe en wie je wilt zijn.
  5. Ruzies zorgen voor een verandering. Een aantal ingesleten gewoontes die hoorden bij jullie monogame relatie, werken nu niet meer. Er zijn nieuwe vaardigheden nodig om je balans te hervinden in de open relatie. Die leren jullie jezelf aan.
  6. Ruzie maken gebeurt met een (goed) doel: Iedere keer als jullie na een ruzie een stapje verder komen, geeft dat vertrouwen. In elkaar. En ook in jezelf.

Een paar regels

Via Google vind je allerlei mooie manieren hoe je goed ruzie kan maken. Ze zijn wijs, ze zijn waar, maar het begin van een open relatie kan zulke intense emoties los maken, dat je deze tips nog eerder zal opeten dan toepassen.

Vandaar dat hier een paar basisregels volgen:

  1. Spreek je uit! Wat je niet uitspreekt blijft in de lucht hangen, stapelt zich op of gaat een eigen leven leiden.
  2. Geen geweld!
  3. Niet waar de kinderen bij zijn.
  4. Zoek hulp als je merkt dat je erin vast blijft zitten.

Houd rekening met Pavlov

Iedereen kent waarschijnlijk de onderzoeken van Pavlov waarbij de hond die normaal alleen kwijlt bij het zien van vlees, uiteindelijk al begon te kwijlen bij het horen van het belletje. Een belletje, dat altijd rinkelde voordat hij het stuk vlees kreeg. Bij mensen werkt dit ook.

Negatief: Als ruzie altijd op een vaste plaats gebeurt, of op een vast moment, kunnen die plaats of dat moment “besmet” worden. De fijne (slaap)kamer wordt de ruziekamer, die je alleen maar hoeft te zien om buikpijn te krijgen. Het naar bed brengen van de kinderen wordt een opgave, omdat je weet, dat de ruzie altijd daarna is. Zorg dus voor variatie van omgeving en tijdstip. Wandelen als variatie hielp bij ons. De buitenlucht, de beweging, de stiltes, geen afleiding door de kinderen. Bij bewegen maak je ook serotonine aan. Het “geluks”-hormoon.

Positief: Alles wat met een vaste regelmaat gebeurt, geeft houvast en daarmee vaak ook rust. Het ontbijt klaarmaken voor iedereen op zondag, het kusje voordat je naar het werk gaat. Een vaste dag voor je lover. Zo heeft iedereen iets anders. Koester dit. Het helpt.

Tot slot

Ruzies komen en gaan. Dit geldt ook voor mijn man en mij. Het is fijn voor ons om te realiseren dat ruziemaken geen wekelijks (dagelijks) onderdeel meer is in onze relatie. Maar we zijn er niet bang meer voor.

We herkennen de patronen in het ruziemaken.
We durven ons kwetsbaar op te stellen.
We kunnen elkaar een veilig gevoel geven.
We kunnen goedmaken.
En we kunnen loslaten.

In de komende blogs zal ik dieper op deze onderwerpen ingaan. Deze nieuwe vaardigheden hebben wij onder de knie gekregen door onze open relatie en ook door er ruzie over te maken. Het wil natuurlijk niet zeggen, dat je perse een open relatie moet hebben om dit te ontwikkelen. Een relatie met 1 persoon kan soms al genoeg inspiratie geven :-))

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn blog. Herkennen jullie je erin, heb je andere tips of ideeën, schrijf ze in de reactie. Ook als je monogaam of singel bent. Je helpt er anderen mee.

Rhea Darens (pseudoniem)
Open relatietherapeut
Oprichter www.openrelatie.nu
Tel: 06-41587202
E-mail: info@openrelatie.nu

Vreemdgaan of een open relatie?

Ik was al 23 jaar samen met mijn man toen ik werd verleid door een collega. Ik had nog nooit met iemand anders een relatie gehad dan mijn man en nu werd het mij in de schoot geworpen. Ik werd verliefd.

Vlinders én paniek

Voor mij waren er toen 3 opties:

  1. Baan opzeggen, contact verbreken en alles bij het oude laten.
  2. Blijven maar niets tegen mijn man zeggen en vreemdgaan.
  3. Alles aan mijn man vertellen en onderzoeken of er ruimte was voor een open relatie.

Optie 1 zou verreweg het verstandigste zijn. Maar wilde ik op mijn 80-ste het gevoel hebben dat ik durfde te leven of dat ik me door angst had laten leiden? Zou ik spijt krijgen omdat ik niet eens de moed had gehad mijn verlangen uit te spreken?

Optie 2 kwam toen heel erg dichtbij. Ik was verliefd op een ander en deelde dit eerlijk. Met die ander welteverstaan. Ik probeerde oneerlijk te zijn: ik ging uit eten en zoende met hem.  Deze ‘vorm van eerlijkheid’ voelde niet liefdevol.

Hierdoor brak iets in mij. Zó kon ik niet verder gaan. Niet alleen omdat ik mijn man niet wilde verraden; ik besefte dat als ik verder ging, ik óók mezelf verraadde.

Optie 3 bleef over. Ik verzamelde al mijn moed bij elkaar en ging naar mijn man. ‘Het enige wat ik vraag, is of we een maand lang kunnen onderzoeken of een open relatie iets voor ons is. Voelt het niet goed dan zeg ik mijn baan op, ga ik weg en verbreek ik alle banden.”

Ik was voor mijn man ook zijn enige liefde geweest. En ook hij was nieuwsgierig. Hij stond open voor mijn voorstel. We maakten goede afspraken en een maand later waren we zover. De evaluatie. We beseften goed dat we iets gevaarlijks deden. We wisten dat dit onze relatie voorgoed zou veranderen. Juist dit zorgde ervoor dat we ons ontzettend op elkaar richtten. We werden weer ontzettend verliefd. We vreeën de sterren van de hemel. We hadden veel meer te bespreken en ontdekten elkaar opnieuw.

Dit was de makkelijke fase. De fase van plannen maken.

De uitvoering werd een ramp.

Onze diepste angsten kwamen boven. We raakten elkaar op pijnpunten waarvan we niet wisten dat ze bestonden. De eerder gemaakte goede afspraken werden ineens stokken om mee te slaan. Dagenlange ruzies waren het gevolg.

Toch kwamen we er iedere keer beter en sterker uit. Dit avontuur maakte ons allebei zó kwetsbaar en zó wankel dat we na een half jaar in relatietherapie wilden. Op onze zoektocht naar een geschikte therapeut vonden we er niet één voor stellen met een open relatie.

Het werd een psycholoog. Hij zei meteen: ‘Een open relatie is gedoemd te mislukken. Jullie denken dat jullie het nu onder controle hebben hebben.Dit is nog niets.’ Maar we konden en wilden niet meer stoppen. De psycholoog hielp ons om gesprekken in goede banen te leiden maar zijn uitgangspunt bleef dat een open relatie een no go area was.  Maar de gesprekken brachten rust tussen ons.

We waren vol aan het puberen en we genoten ervan met volle teugen. Ondanks het gedoe. We leefden!

Inmiddels hebben we al een aantal jaren een open relatie. Soms vinden we het nog steeds gedoe. We zijn allebei weleens jaloers. We zijn allebei weleens onzeker. We zijn allebei weleens bang. 

Maar we zijn ook dankzij dat moeilijke eerste jaar dieper verbonden met elkaar dan ooit. We zijn persoonlijk heel erg gegroeid. We weten nu dat we elkaar niet zomaar kwijtraken. Een open relatie doe je samen.

We weten dat het goed komt. Zelfs als het misgaat.

Onze open relatie is geheim voor de buitenwereld. Omdat het rust geeft. In mijn werk als relatietherapeute blijf ik voor de buitenwereld anoniem. Ondanks dat, weten cliënten mij te vinden. Dat vind ik bijzonder.

Nu help ik zelf mensen die van hun open relatie een succes willen maken. Mensen die behoefte hebben aan feedback en het bespreekbaar maken van tegenstrijdige gevoelens. Mijn missie is stellen die kiezen voor een open relatie bij elkaar te laten blijven. Voor het ene stel is het een levensstijl. Voor het andere stel is het een fase. Ik vind het belangrijk dat mensen kunnen accepteren dat dit soort fases er zijn. Ik wil mensen helpen om er dan sterker uit te komen.

Daarom blog ik. Daarom geef ik therapie. Daarom schrijf ik kleine tweetverhaaltjes onder #orverhaal.

Deze blog heb ik al eerder geschreven voor Lotty Rothuizen (http://www.lottyrothuizen.nl/), voor wie ik mocht gastbloggen. Niet omdat ze een open relatie heeft, maar omdat ze nieuwsgierig was naar het verhaal erachter (en haar lezers blijkbaar ook).

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn blog. Is je interesse gewekt, ben je nieuwsgierig? Je mag me volgen op Twitter @openrelaties.  Ook als je monogaam bent. Ik volg altijd terug 🙂

Mocht je meer willen lezen, klik dan op overzicht, voor een overzicht van mijn blogs.

Rhea Darens
Relatietherapeut